ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการป้องกันการติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 ของผู้ดูแลผู้สูงอายุที่มีภาวะพึ่งพิง จังหวัดปทุมธานี

การศึกษาแบบภาคตัดขวางเชิงวิเคราะห์ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยส่วนบุคคล ปัจจัยการรับรู้และปัจจัยชักนำให้เกิดการปฏิบัติเพื่อป้องกันโรคกับพฤติกรรมการป้องกันการติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 ทำการเก็บรวบรวมข้อมูลของผู้ดูแลผู้สูงอายุที่มีภาวะพึ่งพิง จังหวัดปทุมธานี จำนวน 209 คน ในช่วงเดือนกรกฎาคม - เดือนสิงหาคม พ.ศ. 2565 โดยวิเคราะห์ความสัมพันธ์ของปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับพฤติกรรมการป้องกันการติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 ด้วยสถิติ Multiple logistic regression ผลการศึกษาพบว่า พฤติกรรมการป้องกันการติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 ของผู้ดูแลผู้สูงอายุที่มีภาวะพึ่งพิง ส่วนใหญ่อยู่ในระดับสูง ร้อยละ 95.7 ผลการวิเคราะห์ Multiple logistic regression พบว่า ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการป้องกันการติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 คือ ระดับการศึกษาตั้งแต่มัธยมศึกษามากที่สุด (Adjusted Odd Ratio [Adjusted OR]=6.21, 95% Confidence Interval [CI]=1.19-32.57) และการรับรู้โอกาสเสี่ยงต่อการเกิดโรค อยู่ในระดับสูง (Adjusted OR=11.75, 95% CI=1.72-80.48) จากผลการวิจัยมีข้อเสนอแนะว่า ควรเลือกผู้ดูแลผู้สูงอายุที่มีภาวะพึ่งพิงที่มีระดับการศึกษาสูงจะทำให้ผู้ดูแลผู้สูงอายุที่มีภาวะพึ่งพิงสามารถป้องกันตัวเองได้ดีมากยิ่งขึ้น และช่วยลดโอกาสเสี่ยงที่จะนำเชื้อโรคมาติดต่อผู้ที่มีภาวะพึ่งพิงได้