Utrechtseweg 340 De Bilt

<p>KSP Archeologie heeft een archeologisch bureauonderzoek uitgevoerd voor de locatie aan de Utrechtseweg 340 in De Bilt (gemeente De Bilt). Het onderzoek is uitgevoerd voor de aanvraag van een bestemmingsplanwijziging om de bestemming kantoor om te laten zetten naar wonen, zodat woningbouw mogelijk wordt.</p><p>Het doel van het archeologische bureauonderzoek was het opstellen van een gespecificeerde archeologische verwachting voor het plangebied. Op basis van de landschappelijke ligging binnen een vlakte van ten dele verspoelde dekzanden (vervlakt door veen en/of overstromingsmateriaal) en het historisch kaartmateriaal is aan het plangebied een lage verwachting toegekend voor zowel vuursteenvindplaatsen uit het Laat-Paleolithicum tot en met het Neolithicum als voor nederzettingsresten uit het Neolithicum tot en met de Volle Middeleeuwen (tot in de 13e eeuw). Voor de Late Middeleeuwen (vanaf de 13e eeuw) tot en met de Nieuwe tijd is een hoge verwachting aan het plangebied toegekend. Het plangebied heeft voor zover bekend geen onderdeel uitgemaakt van het Landgoed Arenberg direct ten oosten van het plangebied.</p><p>Het algehele beeld met betrekking tot de bebouwing binnen het plangebied is dat het plangebied in de loop van de tijd vrijwel overal bebouwing heeft gekend, maar dat de historische bebouwing voornamelijk in het zuidelijke deel van het plangebied heeft gestaan. Door vooral de bebouwing vanaf de jaren 70 van de 20e eeuw, toen werd gewerkt met bouwputten, is het terrein grotendeels verstoord tot een diepte van ca. 1,0 m beneden maaiveld, waardoor eventueel aanwezige historische bebouwingresten grotendeels zullen zijn verdwenen. De kans om nog historische bebouwingsresten aan te treffen is het grootst in het zuidelijke deel van het plangebied grenzend aan de Utrechtseweg. Het betreft het onbebouwde deel ten zuiden van de huidige bebouwing tot aan de Utrechtseweg (Figuur 11). Indien hier nieuwbouw gaat plaatsvinden en de bodem dieper dan 50 cm wordt verstoord, wordt geadviseerd om de hoge archeologische verwachting te toetsen door middel van proefsleuven. Op grond van de geprojecteerde geplande toekomstige situatie op de topografische kaart met de huidige bebouwing (Figuur 13) lijkt dit deels wel het geval te zijn. Booronderzoek is geen geschikte methode omdat bij het aantreffen van bodemverstoringen niet kan worden uitgesloten dat er toch nog archeologische resten in de bodem bewaard zijn gebleven. De verwachte archeologische resten vanaf mogelijk de 13e eeuw worden namelijk zelf gekenmerkt door bodemverstoringen.</p><p>Het proefsleuvenonderzoek dient om vast te stellen of in het plangebied archeologische resten aanwezig zijn en zo ja, welke waardering hieraan gegeven kan worden. Voor dit proefsleuvenonderzoek is een Programma van Eisen (PvE) noodzakelijk dat is goedgekeurd door de bevoegde overheid. In dit PvE wordt de werkwijze en de randvoorwaarden van het proefsleuvenonderzoek vastgelegd.</p>