Breda, Weimeren

<p>In week 32 (3, 4 en 5 augustus) 2009 heeft BAAC bv, in opdracht van de Dienst Landelijk Gebied binnen het plangebied Weimeren bij Breda een Inventariserend Veldonderzoek door middel van proefsleuven uitgevoerd. De reden voor dit onderzoek is de geplande herinrichting van het natuurlijke landschap. Hierbij zullen bestaande sloten worden verbreed en verdiept en nieuwe sloten worden aangelegd (Deelgebied 1, Fig x 1.). Ook zullen er nieuwe veenputten worden gegraven (Deelgebied 2, Fig x 1.). Het plangebied is ca. 250 ha groot (waarvan in fase 1 in totaal 19000 m2 door bodemingrepen wordt verstoord, 5000 m2 voor de veenputten en 14000 m2 verbreding en aanleg sloten). De ondergrondse verstoring zal hierbij tot een diepte van meer dan 0,3 meter beneden maaiveld reiken, waarbij eventueel in de bodem aanwezige archeologische sporen en vondsten verstoord zullen worden. De maximale diepte van deze geplande verstoringen is niet bekend.</p><p>Het plangebied, dat onderdeel uitmaakt van de polders (de zogenaamde Beemden) ten noorden van Breda bij Prinsenbeek, ligt in een zone van lage tot middelhoge archeologische verwachting op de gemeentelijke verwachtingskaart. Om deze verwachting te testen en potentiële archeologische sporen en vondsten te documenteren, werd een proefsleuvenonderzoek nodig geacht.</p><p>Op luchtfoto’s zijn de greppels in put 10 zichtbaar op maaiveldniveau (Fig. x 11). Deze worden in het midden onderbroken en hebben een opmerkelijk korte lengte. Op de kadastrale kaarten uit 1832 snijden de werkputten geen perceelsgrenzen (Fig. x 12). Aangezien werkputten 9 en 10 op een perceel liggen dat grenst aan een verlandde turfput , zouden deze sporen mogelijk als afwateringsslootjes voor het veen geïnterpreteerd kunnen worden. Mogelijk is dit perceel net als het aangrenzende perceel ooit ‘voorbereid’ voor turfwinning, maar is het er nooit van gekomen. De Topografische Militaire kaart uit 1915 geeft de petgaten op het aangrenzende perceel weer (Fig. x 3 en Fig. x 13)</p><p>Overige archeologische overblijfselen zijn nauwelijks aangetroffen en verder ook niet te verwachten. Bewoning op de top van het verspoelde dekzand is onwaarschijnlijk vanwege de drassigheid en dynamiek van het landschap. Ook bewoning op het veen-/kleipakket, ontstaan tijdens hoge grondwaterspiegels en overstromingen, is hoogst onwaarschijnlijk. Bovendien zijn de top van het veen (mogelijke bewoningslaag) en het kleidek op veel plaatsen met elkaar verploegd, waardoor als er archeologische resten aanwezig waren, deze aanzienlijk verstoord zouden zijn.</p>