Archeologisch bureauonderzoek IKC Scharn Kloosterstraat 7 te Maastricht Gemeente Maastricht

Het doel van het archeologische bureauonderzoek was het opstellen van een gespecificeerde archeologische verwachting voor het plangebied. Het landschap heeft met name voor de prehistorische mens een belangrijke rol gespeeld in de keuze voor een bewoningslocatie. Het plangebied ligt binnen een terrasniveau uit het Laat-Glaciaal waarover een daluitspoelingwaaier is afgezet vanaf het hoger gelegen terras. Gezien de ouderdom van de te verwachte afzettingen kunnen in het plangebied vindplaatsen aanwezig zijn vanaf het Laat-Paleolithicum tot en met de Nieuwe tijd. In de steentijd en ten tijde van de vroege landbouwers is het plangebied nog onderdeel van de riviervlakte van de Maas, maar ligt het plangebied niet in een gradiëntzone. Daarom is voor die perioden een lage verwachting aan het plangebied toegekend. Gedurende Bronstijd snijdt de Maas zich dieper in en komt het plangebied buiten de invloed van de Maas te liggen. Vanaf dan geldt een gematigde verwachting voor archeologische vindplaatsen. Op de daluitspoelingswaaier zal door erosie als gevolg van houtkap op het hoger gelegen plateau in zowel de Bronstijd als Romeinse tijd opnieuw colluvium zijn afgezet. Het dorp Scharn is op de daluitspoelingswaaier gesticht en wordt voor het eerst genoemd wordt in de 12e eeuw. Het plangebied is op de Archeologische MonumentenKaart (AMK) onderdeel van de historische kern van Scharn, maar aangezien het plangebied op historische kaarten niet bebouwd is en niet gelegen is aan de historische wegen is aan het plangebied een lage verwachting opgesteld voor een huisplaats uit de Late Middeleeuwen en Nieuwe tijd.