ปัญหาและอุปสรรคของนักสังคมสงเคราะห์ในการบำบัด รักษา และฟื้นฟูผู้ติดยาเสพติดด้วยโปรแกรม BMA matrix model: กรณีศึกษาคลินิกก้าวใหม่ สำนักอนามัย กรุงเทพมหานคร

การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัญหา อุปสรรค และศึกษาแนวทางการแก้ไขปัญหา อุปสรรคของนักสังคมสงเคราะห์ในการบำบัดรักษาและฟื้นฟูผู้ติดยาเสพติดด้วยโปรแกรม BMA Matrix Model โดยใช้ระเบียบวิธีวิจัยแบบผสมผสาน เก็บรวบรวมข้อมูลด้วยแบบสอบถามและการสัมภาษณ์เชิงลึก คัดเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบเจาะจง จำนวน 78 คน ที่เป็นนักสังคมสงเคราะห์ที่ปฏิบัติงานในคลินิกก้าวใหม่พลัส และในคลินิกก้าวใหม่อย่างน้อย 1 ปี และคัดเลือกแบบลูกโซ่ จำนวน 9 คน โดยเป็นนักสังคมสงเคราะห์กลุ่มผู้บริหาร กลุ่มวิชาการ และกลุ่มปฏิบัติงาน จำนวน 3 คน/กลุ่ม ผลการศึกษาพบว่า กลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่เป็นเพศหญิง มีอายุระหว่าง 40-49 ปี การศึกษาระดับปริญญาตรีและปริญญาโทในจำนวนใกล้เคียงกันการปฏิบัติงานส่วนใหญ่อยู่ในระดับชำนาญการ ส่วนใหญ่มีระยะเวลาในการปฏิบัติงาน 16-20 ปี ปฏิบัติงานอยู่ในคลินิก้าวใหม่ จำนวน 44 คน และคลินิกก้าวใหม่พลัส จำนวน 34 คน ผลการศึกษาพบว่า 1) สำหรับภาพรวมของปัญหาและอุปสรรคฯ พบว่า อยู่ในระดับปานกลาง คือ มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 2.71 เมื่อพิจารณารายด้าน พบว่า กลุ่มตัวอย่างมีความพร้อมของบุคลากรมากที่สุด รองลงมาด้านการบริหารจัดการ/การสนับสนุนจากองค์กร ถัดมาเป็นด้านการปฏิบัติงานกับกลุ่มเป้าหมาย และด้านการประสานงานน้อยที่สุด และ 2) สำหรับแนวทางการแก้ไขปัญหาและอุปสรรคฯ พบว่า ด้านบุคลากรควรมีการจ้างการจ้างบุคคลภายนอกช่วยราชการ ด้านการบริหารจัดการ/การสนับสนุนจากองค์กร ควรมีการกำหนดนโยบายที่สอดคล้องกับบริบทพื้นที่ ด้านการปฏิบัติงานกับกลุ่มเป้าหมาย ควรมีการปรับขั้นตอนการให้บริการให้มีความยืดหยุ่น และด้านการประสานงาน ควรมีการสร้างสัมพันธภาพทั้งภายในหน่วยงานและภายนอกหน่วยงาน ข้อเสนอแนะในการศึกษาครั้งนี้ ควรมีการจัดสรรอัตรากำลังของนักสังคมสงเคราะห์ให้เพียงพอต่อปริมาณงาน ควรมีการปรับรูปแบบการบำบัดยาเสพติดด้วยโปรแกรม BMA Matrix Model โดยให้ชุมชนเข้ามามีส่วนร่วมและสอดคล้องกับสถานการณ์ยาเสพติดในปัจจุบัน การสนับสนุนค่าตอบแทนพิเศษในการปฏิบัติงาน การส่งเสริมและพัฒนาองค์ความรู้ในเรื่องการสื่อสารและการใช้เทคโนโลยีให้แก่นักสังคมสงเคราะห์ และการพัฒนาสื่อในการบำบัดยาเสพติดให้มีความทันสมัย