เพศวิถีในนวนิยายผู้ชายท้องได้ (mpreg) ของไทย

วิทยานิพนธ์เรื่อง เพศวิถีในนวนิยายผู้ชายท้องได้ (Mpreg) ของไทย มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการเล่าเรื่อง และเพศวิถีในนวนิยายผู้ชายท้องได้ ผู้วิจัยใช้ทฤษฎีการเล่าเรื่อง และทฤษฎีเพศวิถี เพื่อค้นหาการเล่าเรื่องเพศวิถีของนวนิยายผู้ชายท้องได้ที่ได้รับความนิยมจากเว็บไซต์ Dek-d.com สูงสุด 2 อันดับแรกระหว่างปี พ.ศ.2559 - พ.ศ.2563 จำนวน 10 เรื่อง ผลการวิจัยพบว่า การเล่าเรื่องใน นวนิยายผู้ชายท้องได้ประกอบด้วย 1) การสร้างครอบครัวด้วยการลำดับโครงเรื่องแบบเส้นตรง 2) ตัวละครพระนายที่มีความสัมพันธ์แบบเกื้อกูลเชิงลำดับชั้น โดยที่ตัวละครนายเอกถูกนำเสนอแบบกึ่งชายกึ่งหญิง 3) แก่นเรื่องการตามหาความรัก และ 4) มุมมองการเล่าเรื่องตามแบบฉบับผู้ถูกระทำด้านเพศวิถีในนวนิยายผู้ชายท้องได้ พบว่า ตัวละครท้องได้มีอัตลักษณ์ทางเพศที่ลื่นไหลไปมา (Fluid Gender) แบบกึ่งชายกึ่งหญิงภายใต้เบื้องหลังการสร้างตัวละครด้วยเพศสรีระ “กะเทยเทียมหญิง” ซึ่งสะท้อนผ่านเพศวิถีในแต่ละด้านได้แก่ 1) ตัวละครพระเอกแสดงถึงความนิยมชมชอบในใบหน้าและสรีระแบบชายงาม ต่างจากตัวละครนายเอกที่มักพรรณนาถึงใบหน้าและเรือนร่างความเป็นชายในอุดมคติ 2) ความผูกพันทางเพศแบบครอบครัวเกิดจากการให้คุณค่ากับการเป็น “แม่” 3) อัตลักษณ์ทางเพศของตัวละครท้องได้ถูกทำให้กำกวมภายใต้การใช้ภาษาผ่านตัวละครพระนายและสังคม ในขณะที่พระเอกมีอัตลักษณ์ความเป็นชายที่ราบรื่นสมบูรณ์ และ 4) นำเสนอเพศสัมพันธ์อย่างเปิดเผย นายเอกมักสวมบทบาทหนุ่มบริสุทธิ์ ในขณะที่พระเอกสวมบทบาทครูคนแรก และการร่วมเพศระหว่างพระนายมักถูกทำให้เป็นเรื่องเชิงสังวาสมากกว่าการมีจุดมุ่งหมายเพื่อการเจริญพันธุ์ ชุดวาทกรรมในนวนิยายผู้ชายท้องได้ได้มีความพยายามนำไปสู่การเกิดขึ้นของโครงสร้างครอบครัวเควียร์ คล้ายว่าตัวบทได้ท้าทายขนบเพศวิถีอย่างเปิดกว้าง ทว่ายังมีกรอบบางประการที่ตัวบทยอมจำนนอยู่ภายใต้การซุกซ่อนอคติทางเพศ ทำให้นวนิยายผู้ชายท้องได้มีความพยายามขยายพื้นที่เป็นชุมชนแห่งวัฒนธรรมเควียร์ อันประกอบด้วยความคลุมเครือ และความไม่มีเอกภาพ