Plangebied verlengde Buitenwoellaan te Veendam

Uit het bestuderen van de bodem- en geomorfologische kaart, grondboringen uit Dinoloket en de paleogeografische kaarten (veronderstelde ontwikkeling van het landschap) wordt duidelijk dat het Pleistocene oppervlak en de beekdalafzettingen in het huidige plangebied, daar waar de eventuele archeologische resten uit de steentijd zich bevinden, zich direct onder de bouwvoor bevinden. Aan het eind van de steentijd vond er vernatting van het landschap plaats, wat ertoe leidde dat het plangebied en de omgeving ervan te maken kregen met veenvorming. Lange tijd zal het gebied daardoor slecht toegankelijk en praktisch onbewoonbaar zijn geweest. Op basis van archeologische en historische bronnen mag worden aangenomen dat de mens pas in de 17e eeuw terugkeert in het gebied, enerzijds om het veen te ontginnen/exploiteren en anderzijds om er te gaan wonen. De kans op het aantreffen van archeologische resten uit de bronstijd tot en met de middeleeuwen worden dan ook klein geacht. De aanwezigheid van de borg Zomerlust en de daaromheen gelegen tuinen en park maakt het aannemelijk dat binnen een deel van het plangebied daaraan gerelateerde archeologische resten aanwezig zijn. Deze resten zullen uit de periode 17e tot 20e eeuw dateren, relatief ondiep onder het maaiveld liggen (binnen 0,5 tot 1,0 m -mv) en matig tot goed geconserveerd zijn.