Inventariserendveldonderzoek d.m.v. Proefsleuven & Opgraving landbodems Noordweg 143, Den Haag

<p>In opdracht van AM is van 14 t/m 22 februari 2019 een Inventariserend veldonderzoek d.m.v. Proefsleuven uitgevoerd in verband met de geplande (her)ontwikkeling van het plangebied aan de Noordweg 143 in Den Haag, gemeente Den Haag.</p><p>
Tijdens het proefsleuvenonderzoek zijn drie werkputten aangelegd: werkput 1, 2 en 3. Op vlak 1 is een vindplaats aangetroffen. Het betreft een behoudenswaardige vindplaats met een datering in de Romeinse tijd en de Middeleeuwen. Daarnaast zijn, op twee diepere vlakken, twee vindplaatsen aangetroffen. De ene dateert in de IJzertijd en de andere in het Neolithicum. Deze vindplaatsen zijn echter tijdens de evaluatiefase als niet-behoudenswaardig beschouwd.</p><p>
Bij de verdere uitwerking van de ontwikkelplannen bleek het tracé van de centrale riolering van de geplande nieuwbouw niet binnen de contour van werkput 2 van het proefsleuvenonderzoek te vallen. Omdat de riolering ruimschoots door (de diepte van) de vindplaats wordt aangelegd, is besloten om het riooltracé binnen de contouren van de behoudenswaardige vindplaats op te graven. In aanvulling op het uitgevoerde proefsleuvenonderzoek is op 27 t/m 29 oktober 2020 een Opgraving Landbodems uitgevoerd. Gezien de diepte van de toekomstige ingrepen wordt de rest van de behoudenswaardige vindplaats niet bedreigd en wordt zodoende in situ behouden. Zodat op deze delen van het terrein geen verder archeologisch onderzoek in de vorm van een opgraving noodzakelijk was. </p><p>
Tijdens de Opgraving is werkput 2 uit het IVO-P in oostwaartse richting uitgebreid door middel van de aanleg van één aangesloten werkput (werkput 4). Het zuidoostelijke deel van het riool tracé valt ook binnen de contouren van de behoudenswaardige nederzetting en is dan ook opgegraven. Deze werkput is als werkput 5 gedocumenteerd.</p><p>
Tijdens de Opgraving is bevestigd dat er in het plangebied sprake is van een behoudenswaardige vindplaats. Deze is in de Romeinse tijd (1e – 3e eeuw) en de Middeleeuwen (14e – 15e eeuw) te dateren. De vindplaats bestaat uit sporen van agrarische werkzaamheden. De kern van de Romeinse vindplaats lijkt zich te bevinden in het middendeel van het onderzochte terrein. In het zuidelijk deel bevinden zich vooral Middeleeuwse sporen.</p><p>
De sporen uit de Romeinse tijd maken deel uit van en zijn qua oriëntatie vergelijkbaar met de nabij gelegen verkavelingsstructuren aangetroffen in opgravingen in de omgeving. Overduidelijke resten van gebouwen zijn niet aangetroffen. De sporen uit de Middeleeuwen begrenzen waarschijnlijk ook akkers of percelen. De combinatie van de aangetroffen begrensde ruimte, de mestkuil en het mogelijke hekwerk doet ook denken aan de aanwezigheid van vee in het terrein.</p><p>
In totaal zijn, tijdens het IVO-P en de Opgraving, 437 scherven aardewerk verzameld. De fragmenten dateren voornamelijk uit de Romeinse tijd, maar scherfmateriaal uit het Neolithicum tot en met de Nieuwe tijd is eveneens aangetroffen. De scherven uit het Neolithicum, de IJzertijd en de Romeinse tijd zijn goed geconserveerd. Het aardewerk uit de Middeleeuwen is echter slecht geconserveerd. Hetzelfde kan gezegd worden voor het aardewerk uit de Nieuwe tijd.</p><p>
Daarnaast zijn 168 stuks keramisch bouwmateriaal gevonden, voornamelijk (fragmenten van) bakstenen en dakpannen. Het merendeel hiervan is in de Romeinse tijd te dateren, slechts een klein deel dateert uit de Middeleeuwen en Nieuwe tijd. In het algemeen is het bouwmateriaal sterk gefragmenteerd. 18 metaalvondsten en 32 stukken steen zijn grotendeels afkomstig uit sporen. Er zijn 113 fragmenten van dierlijk botmateriaal (niet onderzocht) verzameld.</p>