Goes ‘s-Heer Hendrikskinderendijk 3-45, Gemeente Goes.

<p>Het doel van het Archeologisch Bureauonderzoek is het verwerven van informatie, aan de hand van bestaande bronnen, over bekende of te verwachten archeologische waarden, binnen een omschreven gebied, om daarmee te komen tot een specifiek archeologisch verwachtingsmodel. Het plangebied is gesitueerd op een getij-inversierug (geulrug) waar aan het begin van de 12e eeuw een dijk wordt opgeworpen (‘s-Heer Hendrikskinderendijk). Op de oudste beschikbare kaarten, daterend vanaf de 16e eeuw, wordt bebouwing weergegeven aan weerszijden van de dijk. Het oostelijke deel van het plangebied sluit op deze kaarten aan op de oude gracht rondom Goes. Ter hoogte van het plangebied is een structuur te zien op de oude kaarten dwars over de gracht. Mogelijk betreft het hier een oude wal om het zoute en zoete water gescheiden te houden. Deze wal wordt bij de aanpassing van de oude gracht naar de vestinggracht omgebouwd naar een stenen beer, te zien op de 18e-eeuwse kaarten. Binnen het plangebied komen verstoringen voor door de aanleg van de bestaande riolering en het aanleggen van kabels en leidingen. Daarnaast is bekend dat de oude vestinggracht ter hoogte van het plangebied in de 20ste eeuw een stortlocatie is. Tijdens het Inventariserend Veldonderzoek door middel van verkennende boringen werd het opgestelde verwachtingsmodel middels 5 boringen getoetst. Onder de recente verharding zijn vanaf circa 0,45 meter beneden maaiveld (2,23 meter +NAP) ophooglagen van de oude ‘s-Heer Hendrikskinderendijk aangetroffen. Deze bestaan uit zand- en kleilagen. Onder deze dijk is vanaf minimaal 2,20 meter beneden maaiveld (0,57 meter +NAP) de top van het Laagpakket van Walcheren vastgesteld. De overgang tussen de dijk en het Laagpakket is echter zeer onduidelijk. Aan de oostzijde van het plangebied zijn 2 boringen geplaatst binnen de grenzen van de voormalige vestinggracht. Deze boringen zijn op respectievelijk 0,65 en 1,00 meter beneden maaiveld (respectievelijk 2,02 en 0,84 meter +NAP) gestuit op ondoordringbaar puin. De herkomst van dit puin is onduidelijk. Mogelijk betreffen het resten van de voormalige stenen beer, te zien op de 18e-eeuwse kaart of behoren ze tot de recente stortlagen of betreft het puinverharding van het talud van de vestinggracht. De resultaten van het booronderzoek bevestigen het opgestelde archeologische verwachtingsmodel. De hoge verwachting voor het Hollandveen Laagpakket komt te vervallen, omdat het plangebied is gelegen op een getij-inversierug waardoor de afzettingen van het Hollandveen Laagpakket geërodeerd zijn. Voor de periode vroege Middeleeuwen tot het begin van de 12e eeuw geldt een middelhoge verwachting. Vanaf de 12e eeuw tot en met de Nieuwe Tijd geldt een hoge verwachting. Voor het plangebied geldt meer specifiek een hoge verwachting op het aantreffen van archeologische waarden die kunnen worden toegeschreven aan een oude dijk en aan de oostzijde van het plangebied de oude vestingwerken.</p>