Merel, Lijster & Leeuwerik te Bodegraven, gemeente Bodegraven-Reeuwijk

Op basis van het bureauonderzoek is een gespecificeerde archeologische verwachting opgesteld. Het plangebied is gelegen in Bodegraven en gesitueerd op een crevasse ten zuiden van de Oude Rijn waardoor het een relatief hoge ligging in het landschap heeft. Door de ligging op crevasseafzettingen geldt voor het plangebied een middelhoge archeologische verwachting voor vindplaatsen van het Neolithicum tot de Romeinse tijd. In Bodegraven zijn een zeer groot aantal
archeologische vondsten uit deze laatstgenoemde periode aangetroffen waaronder zowel sporen van de Limesweg als militaire structuren en vondsten. Hiernaast heeft het een hoge verwachting voor de Middeleeuwen. In het onderzoeksgebied zijn geen vondsten uit de Vroege Middeleeuwen bekend. Ter hoogte van Bodegraven heeft waarschijnlijk vanaf halverwege de 11e eeuw een nederzetting gelegen. Het veengebied in de regio werd vanaf de 10e eeuw ontgonnen, de eerste ontginningen lagen langs de Oude Rijn.

Eventuele vindplaatsen zullen zich manifesteren als een ‘vuile laag’ met kleine fragmenten aardewerk, houtskool, bot en/of baksteen. Ze kunnen bestaan uit verschillende complextypen, waaronder nederzettingen en beakkering. Op basis van oude kaarten moet worden aangenomen dat het plangebied tot aan de aanleg van de huidige bebouwing in 1981 een agrarisch grondgebruik had. Mogelijk zijn met dit gebruik samenhangende voormalige sloten aan te treffen.

Om bovenstaande verwachting te toetsen en aan te vullen is in het plangebied een verkennend booronderzoek uitgevoerd. Uit het onderzoek blijkt dat in het westelijk en oostelijke deel van het plangebied de ondergrond van het plangebied uit mineraalarm veen met houtresten bestaat. Dit is gevormd als bosveen. In het centrale deel van het plangebied is een dik pakket sterk tot uiterst siltige klei met zandlaagjes aanwezig. Het betreft hier een crevasse van de Oude Rijn. De laag
crevasse-afzettingen is kalkrijk en heeft een matig slappe consistentie en wordt daarom niet als potentieel archeologisch niveau beschouwd.

De veenlaag en de crevasse worden afgedekt door een laag matig siltige klei; komklei. Net ten noordoosten van het plangebied is hierboven een laag matig zandige klei aangetroffen. Dit is een laag oeverklei van de Oude Rijn. In de top van het bodemprofiel is een 80 tot 120 cm dik heterogeen klei- en zandpakket aanwezig. Dit bestaat in de meeste boringen uit een laag donker(bruin)grijze, sterk tot uiterst siltige of zandige, matig humeuze klei met in de top een laag lichtgrijs, matig grof zand. Het betreft hier de bouwvoor/ een laag recent omgewerkte grond,
afgedekt door recent opgebracht zand. Afgaande op de samenstelling van het restant van de bouwvoor en de laag komklei heeft het plangebied of in het komgebied of net aan de zuidrand van de oeverwal van de Oude Rijn gelegen. Het gebied is in het verleden geen gunstige vestigingsplaats geweest, daarom worden in het plangebied geen archeologische waarden verwacht.

ADC ArcheoProjecten adviseert op basis van de verkregen gegevens het plangebied vrij te geven voor de voorgenomen ontwikkeling. Het is altijd mogelijk dat tijdens grondwerkzaamheden onverwacht archeologische vondsten aan het licht komen. Het verdient daarom aanbeveling om de uitvoerder van de grondwerkzaamheden te wijzen op de plicht deze zogenoemde toevalsvondsten te melden bij de bevoegde overheid, zoals aangegeven in artikel 5.10 en 5.11 van de Erfgoedwet.
De melding dient behalve bij de Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed (RCE) tevens plaats tevinden bij de gemeente Bodegraven-Reeuwijk.