Zandstraat 16 te Best, gemeente Best

<p>Op basis van het bureauonderzoek is een gespecificeerde verwachting opgesteld. Het plangebied heeft aan de basis dekzand (dekzandwelvingen) waarop in het Holoceen waarschijnlijk een veldpodzol of een haarpodzol is gevormd. Op basis van deze landschappelijk ligging kan het plangebied bewoond zijn geweest vanaf het Laat Paleolithicum tot in de Late Middeleeuwen is het plangebied geschikt geweest voor gebruik door mensen, bijvoorbeeld als nederzetting of grafveld, getuige vondsten uit de omgeving. </p><p>

In de Steentijd, met name het Paleolithicum en Mesolithicum, leefden de mensen voornamelijk van de jacht, visvangst en het verzamelen van eetbare planten en vruchten. Deze jager-visser-verzamelaars trokken door het landschap en verbleven alleen tijdelijk op een plek. De verblijfslocaties zijn met name te vinden nabij gradiëntzones (overgang van hoog naar laag) waar de meeste voedselbronnen voorhanden en was (drink)water bereikbaar. Vindplaatsen uit het Paleolithicum en Mesolithicum kenmerken zich door een (oppervlakkige) spreiding van vuurstenen
werktuigen en afval. De doorsnede van dergelijke vindplaatsen is meestal minder dan 20 m2. Mogelijke grondsporen zijn ondiep en door de ouderdom al grotendeels vervaagd, met uitzondering van met houtskool opgevulde haardkuilen. De resten van dergelijke vindplaatsen zich relatief ondiep in de bodem waardoor de kans groot is dat de mogelijke resten zijn aangetast door recente grondbewerkingen. Vanwege grondbewerkingen in de 19e en 20e eeuw is de kans op resten uit deze perioden laag.</p><p>
Van het Neolithicum tot in de Volle Middeleeuwen zijn de mensen afhankelijk van akkerbouw en veeteelt voor hun voedselvoorziening. De nederzettingen bevinden zich vooral op de vruchtbare dekzandruggen/welvingen en de resten kunnen bestaan uit cultuurlaag, een spreiding van aardewerkfragmenten, natuursteen en gebruiksvoorwerken, sporen van palen (paalgaten), alsmede kuilen, greppels en waterputten. De grondsporen reiken tot een grotere diepten en kunnen ondanks
(ondiepe) grondbewerkingen nog in de ondergrond aanwezig zijn. De resten kunnen vanaf onder de bouwvoor of in de top van podzolbodem tot in de C-horizont aanwezig zijn. De kans op het aantreffen van resten uit deze perioden is middelhoog.
Van in ieder geval de Late Middeleeuwen en de Nieuwe tijd bestond het plangebied uit heidevelden waar enkele wegen doorheen liepen die plaatsen en dorpen uit de omgeving met elkaar verbonden. De kans op resten uit deze perioden is daarom laag.</p><p>

Teneinde deze verwachting te toetsen en aan te vullen is in het plangebied een verkennend booronderzoek uitgevoerd. Hieruit bleek dat de ondergrond in het plangebied uit een C-horizont, waarvan de top soms verstoord is, direct opgevolgd door een opgebracht zand- of puinpakket bestaat. Op het opgebrachte pakket ligt een laag asfalt op het buitenterrein, of beton in de inpandige delen. Er zijn geen aanwijzingen voor een podzol, plaggendek of antropogeen niveau. De kans op archeologische resten is zeer laag.</p><p>

ADC ArcheoProjecten adviseert om het plangebied vrij te geven voor de voorgenomen ontwikkeling. Het is altijd mogelijk dat tijdens grondwerkzaamheden onverwacht archeologische vondsten aan het licht komen. Het verdient daarom aanbeveling om de uitvoerder van de grondwerkzaamheden te wijzen op de plicht deze zogenoemde toevalsvondsten te melden bij de bevoegde overheid, zoals aangegeven in artikel 5.10 en 5.11 van de Erfgoedwet. De melding dient behalve bij de Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed (RCE) tevens plaats te vinden bij de gemeente Best.</p>