Veerweg in Nieuw-Lekkerland (gemeente Molenlanden)

<p>ADC ArcheoProjecten heeft in november 2021 het bureauonderzoek uit 2015 naar de kans op de aanwezigheid van archeologische waarden op de locatie Veerweg in Nieuw-Lekkerland (gemeente Molenlanden) aangepast, omdat er een uitbreiding van het plan gaat plaatsvinden. De uitbreiding bestaat uit de aanleg van een parkeerplaats aan de westzijde van de Veerweg in Nieuw-Lekkerland. Hiervoor is een omgevingsvergunning noodzakelijk.<br>Aanleiding voor het bureauonderzoek in 2015 was de voorgenomen herinrichting van het meest noordelijke deel van de Veerweg ten behoeve van de veerpontverbinding Lekkerkerk – Nieuw- Lekkerland, waar een gebied met een oppervlakte van 66 m2 tot circa 2 m–mv is ontgraven. Tevens is destijds een deel van de Lek gedempt. De nu beoogde parkeerplaats zal een oppervlakte van 2000 m² krijgen en de aanleg ervan zal de bodem tot maximaal 0,7 m-mv verstoren. Het voorliggende rapport is op basis van de uitbreiding van de plannen aangepast.<br>Uit de resultaten van het bureauonderzoek komt naar voren dat voor de Vroege Prehistorie, Paleolithicum tot Neolithicum, er een hoge verwachting op archeologische resten is. Deze resten bevinden zich echter diep onder het maaiveld, waardoor zij niet zullen worden geraakt tijdens de werkzaamheden.<br>Voor de periode Neolithicum tot in de Romeinse tijd geldt dat het plangebied in een uitgestrekt veenmoeras lag. Daardoor was het gebied min of meer ontoegankelijk en niet aantrekkelijk voor menselijk gebruik of bewoning. De archeologische verwachting is daarom laag voor resten uit de periode Neolithicum tot in de IJzertijd.<br>In de Late IJzertijd en de Romeinse tijd ontwikkelde zich de Lek als zijtak van de Rijn. Vanaf de 10e- 11e eeuw werd de rivier voorzien van doorgaande dijken. Langs de Lekdijk ontstonden bewoningslinten, waaronder Nieuw-Lekkerland. Het plangebied bevindt zich evenwel buitendijks, in de uiterwaarden. Bewoningsresten uit de Late Middeleeuwen en Nieuwe tijd worden hier vanwege de regelmatige overstromingen van het gebied niet verwacht. Ook op de historische kaarten zijn geen aanwijzingen gevonden voor bebouwing in de uiterwaarden. Dit verandert in de jaren vijftig van de vorige eeuw als delen van de uiterwaarden worden opgehoogd om de vestiging van industrie en de aanleg van een kade mogelijk te maken. Op basis van het Actueel Hoogtebestand Nederland (AHN3) moet worden aangenomen dat deze ophoging 1 à 2 m bedraagt.<br>Samenvattend geldt voor het plangebied een lage archeologische verwachting. Bovendien zullen de geplande bodemingrepen zich naar verwachting beperken tot de moderne ophoging.</p>