Archeologisch onderzoek IVO-P Heierkerkweg te Venlo

In opdracht van Janssen Wuts Architecten B.V. heeft Geonius Archeologie in mei en juni 2022 een archeologisch proefsleuvenonderzoek uitgevoerd voor het plangebied Heierkerkweg te Venlo, in de gelijknamige gemeente. Aanleiding voor het uitvoeren van het bureauonderzoek is de aanvraag van een omgevingsvergunning ten behoeve van de herinrichting van het plangebied, waarbij het totale plangebied zal worden ontwikkeld. Het archeologisch veldonderzoek bestond uit twee fasen. Fase 1 betreft een begeleiding van het OOO-onderzoek (Opsporing Ontplofbare Oorlogsresten), uitgevoerd door Heijmans. Deze begeleiding vond plaats vóór het proefsleuvenonderzoek. Fase 2 is het proefsleuvenonderzoek, waarbij in totaal 20 proefsleuven zijn gegraven. In het onderzoeksgebied is sprake van een vrij uniforme bodemopbouw. De bovengrond bestaat uit een bouwvoor van circa 20 tot 40 cm dik. Hieronder zijn ploegsporen waargenomen, in de top van de C-horizont. De bouwvoor is zeer waarschijnlijk in het recent verleden (20e eeuw) omgeploegd, waardoor er geen fasering in te herkennen is. De C-horizont ligt op een diepte van 30 tot 40 cm -mv en bestaat uit een dekzandpakket. De top van dit dekzandpakket is zeer homogeen. Naar beneden bevat het dekzand vrij veel roest. Het dekzand is eolisch afgezet gedurende het (Laat) Pleniglaciaal. De begeleiding van het OOO-onderzoek heeft geen archeologische waarden opgeleverd. Tijdens het proefsleuvenonderzoek is geen archeologische vindplaats vastgesteld. Wel zijn in de proefsleuven vijf paalkuilen aangetroffen, waarvan er twee als recent zijn gedateerd en drie in de nieuwe tijd of ouder, tevens twee kuilen waarvan een in de nieuwe tijd of ouder en de ander, een brandkuil dan wel mogelijke houtskoolmeiler, in de nieuwe tijd/middeleeuwen wordt gedateerd, een houtskoolmeiler welke gedateerd wordt in de nieuwe tijd/middeleeuwen en 121 plantgaten die gedateerd worden in de 2e helft van de 19e eeuw tot en met de eerste helft van de 20de eeuw. Deze plantgaten worden gerelateerd aan bosbouw. In de 19e eeuw werd het heidegebied verkaveld en op de percelen werden bomen geplant. Hiervoor werden kuilen gegraven, zogenaamde plantgaten. Deze sporen liggen verspreid in het plangebied, een patroon is niet herkend. Sporen van bewoning zijn niet gevonden. Het gebied zal niet aantrekkelijk zijn geweest voor landbouw. De bodem bestaat uit onvruchtbare zandgrond met een slechte waterhuishouding. Het gebied was dan ook een heide tot in de 19e eeuw. Eventuele sporen van bewoning zullen waarschijnlijk dichter bij water liggen ten zuiden van het onderzoeksgebied en mogelijk op een dekzandrug ten westen van het plangebied. Tijdens het archeologisch onderzoek is geen behoudenswaardige vindplaats aangetroffen. Derhalve wordt door Geonius Archeologie geadviseerd de aangetroffen vindplaats niet te selecteren voor behoud en het gebied vrij te geven voor verdere ontwikkeling.