Locatie voormalige R.K.-kerk aan de Venestraat 1997, Bureauonderzoek en Waarnemingen

<p>In april 1997 is door de OKG/AWG een archeologische begeleiding van bouwwerkzaamheden uitgevoerd. De waarnemingen zijn gedaan in een enkele bouwput direct grenzend aan de zuidzijde van de Venestraat. De resultaten van dit veldonderzoek zijn nog niet eerder uitgewerkt of gepubliceerd. In samenhang met de uitwerking van het vondstmateriaal is ook een ”aanvullend” bureauonderzoek uitgevoerd. De resultaten hiervan worden, samen met die van eerdere bureauonderzoeken met betrekking tot het plangebied, in dit rapport gepresenteerd.</p><p>Uit het uitgevoerde bureauonderzoek is gebleken dat ter plaatse van het plangebied archeologische bewoningsresten aanwezig konden zijn vanaf de Late middeleeuwen tot en met de Nieuwe Tijd. Uit eerder historisch onderzoek bleek al dat de vlees- en lakenhal van Geertruidenberg in de nabijheid van het plangebied heeft gestaan. Archeologisch is nog niet de aanwezigheid van een eerdere leerlooierij pal naast de vlees- en lakenhal aangetoond, wél is nu de aanwezigheid van een leerlooierij vastgesteld op zo’n vijftig meter afstand van de plaats waar de vlees- en lakenhal ooit heeft gestaan. De leerlooiersnijverheid was voor haar producten sterk afhankelijk van het gilde van vleeshouwers, dat ook de vleeshal exploiteerde. Indien er al een eerdere leerlooierij was pal naast de vleeshal, vermoedt men dat die al gedurende de late veertiende- of vroeg vijftiende eeuw is gestopt met zijn activiteiten en mogelijk werd verplaatst naar de locatie in het plangebied. Maar niets daarvan is zeker en gezien de vrij korte afstand, die nauwelijks een bezwaar gevormd kan hebben voor de aflevering van de huiden uit de vleeshal, is het zeker niet onmogelijk dat de vlees- en lakenhal vanaf de beginperiode al uit elkaar lagen.</p><p>Een eventuele verplaatsing van een eerdere leerlooierij zou mogelijk plaats hebben kunnen vinden tengevolge van de uitbreiding van Geertruidenberg en een eventuele verdichting van de bewoning en bebouwing langs de Venestraat vanaf het eerste kwart van de veertiende eeuw. Gedurende de permanente bewoningsfase van het plangebied aan de Venestraat, die ergens in de Late middeleeuwen aanvangt en pas halverwege de achttiende eeuw met de bouw van de Bergse r.k.-schuurkerk tot een voorlopig einde komt, treedt een verkleining van de wooneenheden op. Dit is archeologisch afgeleid van het toenemen van het aantal waterputten en het veranderen van de constructiewijze daarvan. In het begin van de vijftiende- en mogelijk nog in de zestiende eeuw, gaat het om waterputten met een relatief grote diameter en geconstrueerd uit plaggen en hout. De latere waterputten zijn gebaseerd op ingegraven houten vaten zonder bodems.</p>