23137 Lierop BO+IVO-v

Tijdens het booronderzoek was door verharding enkel een inschatting te maken van de aard- en intactheid van de bodemopbouw in de zone in de zuidwestelijke helft van het onderzoeksgebied met een hoge verwachting voor vuursteenvindplaatsen en vindplaatsen van landbouwende samenlevingen. Uit boring 3 blijkt dat in het onderzoeksgebied van oorsprong een podzolbodem aanwezig was, die later is opgehoogd met een humeus dek. De podzolbodem is omgeploegd, maar is nog als brokken herkenbaar in de onderzijde van het humeuze dek. In het merendeel van de boringen is het humeuze dek grotendeels afgegraven en is slechts een restant van het humeuze dek aanwezig (boringen 1 en 2). De top van de C-horizont (het potentiële archeologische sporenniveau) ligt tussen 75 en 80 cm-mv. Bij boring 4 is onder het humeuze dek een verstoring aanwezig die doorloopt tot minimaal 120 cm-mv. Gezien de nabije ligging van een AMK-terrein is het niet uitgesloten dat deze lokale diepe verstoring een grondspoor, wellicht een kringgreppel van de voormalige grafheuvel, is. Doordat de podzolbodem is opgenomen in het humeuze dek en grotendeels is afgetopt is het potentiële archeologische niveau voor een vuursteenvindplaats grotendeels verloren gegaan en kan de hoge archeologische verwachting in het zuidwesten van het onderzoeksgebied voor de periode Laat-Paleolithicum tot en met Neolithicum naar beneden toe bijgesteld worden. Aangezien het archeologische sporeniveau uit de periode Neolithicum tot en met Volle Middeleeuwen niet diep verstoord is blijft de hoge verwachting voor die periode behouden voor het zuidwesten van het onderzoeksgebied. Er zijn geen aanwijzingen om de lage verwachting voor de periode Late Middeleeuwen tot Nieuwe tijd bij te stellen.