ความเครียดและความต้องการจำเป็นของผู้ดูแลผู้ป่วยติดเตียง อำเภอเมือง จังหวัดพัทลุง

เมื่อผู้ดูแลมีบทบาทสำคัญยิ่งในการดูแลผู้ป่วย โดยเฉพาะในกลุ่มที่ช่วยเหลือตนเอง ได้น้อย การศึกษาวิจัยนี้จึงมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการจัดสวัสดิการของชุมชนในการดูแลผู้ป่วย ติดเตียง รวมทั้งศึกษาความเครียด ความต้องการจำเป็นของผู้ดูแล วิเคราะห์ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับความเครียด และความเครียดที่มีความสัมพันธ์กับความต้องการจำเป็นของผู้ดูแลผู้ป่วยติดเตียงในอำเภอเมือง จังหวัดพัทลุง ใช้การวิจัยผสานวิธี เริ่มจากการใช้แนวทางในการสัมภาษณ์เชิงลึกกับผู้เกี่ยวข้องจำนวน 4 ราย โดยการเลือกผู้ให้ข้อมูลแบบเจาะจง วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้การวิเคราะห์เนื้อหา หลังจากนั้น ใช้แบบสอบถามมาตรฐานและส่วนที่พัฒนาขึ้นเก็บรวบรวมข้อมูลจากผู้ดูแลผู้ป่วยติดเตียงทุกรายในพื้นที่ จำนวน 196 รายวิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติพรรณนา และทดสอบสมมติฐานโดยใช้สถิติ ไค-สแควร์ ผลการวิจัย พบว่า ผู้ดูแลผู้ป่วยติดเตียงส่วนใหญ่เป็นเพศหญิง มีอายุอยู่ในช่วง 50-59 ปี สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาและประกาศนียบัตรวิชาชีพ (ปวช.) ประกอบอาชีพเกษตรกรและรับจ้างทั่วไป มีรายได้ต่อเดือนต่ำกว่า 10,000 บาท นอกจากนี้ยังพบว่า ผู้ดูแลจำนวนครึ่งหนึ่ง มีความเครียดอยู่ในระดับสูง จำนวนมากที่สุดเครียดในเรื่องสภาพการเปลี่ยนแปลงของผู้ป่วย ด้านค่าใช้จ่ายและภาระต่างๆ โดยผู้ดูแลเกือบครึ่งมีความต้องการจำเป็นโดยรวมอยู่ในระดับมาก โดยเฉพาะมีความต้องการระดับมากด้านสังคมซึ่งเกี่ยวข้องกับความช่วยเหลือด้านต่างๆ ผลการทดสอบสมมติฐาน พบว่า เพศ อายุ ระดับการศึกษา อาชีพ รายได้ ระยะเวลาในการดูแลผู้ป่วยและจำนวนสมาชิกในครอบครัว มีความสัมพันธ์กับระดับความเครียด และความเครียดมีความสัมพันธ์กับ ความต้องการจำเป็นในภาพรวมของผู้ดูแลผู้ป่วยติดเตียง อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 จากข้อค้นพบในงานวิจัย หน่วยงานด้านสุขภาพและหน่วยงานรัฐที่เกี่ยวข้องควรจัดทีมสนับสนุนด้านจิตสังคมร่วมกับชุมชน การอบรมทักษะการดูแลผู้ป่วยแก่ผู้ดูแล การสนับสนุนงบประมาณและองค์ความรู้แก่ชุมชน และการเฝ้าระวังภาวะความเครียดของผู้ดูแลอย่างเป็นระบบ พร้อมทั้งเสนอให้บูรณาการเชิงนโยบายระหว่างหน่วยงานรัฐเพื่อพัฒนาระบบดูแลผู้ป่วยติดเตียงและผู้ดูแล อย่างครอบคลุม