Plangebied Philomenahoeve te Nederweert-Eind, gemeente Nederweert

Het plangebied ligt op een dekzandrug, waar humuspodzolgronden voorkomen (veldpodzol¬gronden; grondwatertrap V/VI). Volgens historische kaarten lag het plangebied te midden van een groot aaneengesloten heidegebied. In de directe nabijheid lag een aantal grote vennen, zoals het Sarsven, de Baanen, het Vlak Water (Peel de Leyvroy), Schoorkoulen en Groot Peel (Roevenderpeel). Het plangebied is pas in de loop van de 20e eeuw in cultuur gebracht, waar¬schijnlijk vanuit de Philomenahoeve (gebouwd rond 1935-1936). Volgens ARCHIS liggen in het plangebied twee vindplaatsen (waarnemingsnummers 29192 en 418859). Het betreft respectievelijk 22 vuurstenen klingen uit het Paleolithicum-Mesolithicum en een vuurstenen afslag uit het Mesolithicum. Daarnaast heeft H. Verheijen een vuurstenen pijlpunt en een geretoucheerde gebogen kling uit de Steentijd in het plangebied aangemeld (Verheijen nr.’s 20 en 33-nieuw). Zeer waarschijnlijk wijzen deze vondsten op één of meerdere kampe¬menten van jager-verzamelaars ter plaatse. De vuurstenen artefacten zijn allen aangetroffen op een hoger gelegen rug, die het plangebied doorsnijdt. Op basis van het uitgevoerde bureauonder¬zoek gold voor deze rug dan ook een hoge archeologische verwachting voor vindplaatsen van jager-verzamelaars (Paleolithicum t/m Neolithicum). Vindplaatsen van landbouwers (Neolithicum t/m Nieuwe tijd) werden, gezien de marginale omstandigheden voor landbouwkundige activiteiten, niet in het plangebied verwacht. Wel moest rekening worden gehouden met de aan¬wezigheid van een urnenveld, aangezien circa 100 m ten westen van het plangebied een aantal scherven van urnen zijn aangetroffen (Verheijen nr. 28-nieuw).Tijdens het veldwerk is de hoge archeologische verwachting voor vindplaatsen van jager-ver¬zamelaars bevestigd. Verspreid over het onderzoeksgebied is een aantal vuurstenen artefacten aangetroffen, veelal ter hoogte van zone 1. Archeologische resten die wijzen op een grafveld (bijvoorbeeld de scherven van een urn) zijn niet aangetroffen. In vrijwel het gehele onderzoeksgebied is (een restant van) het oorspronkelijke veldpodzolprofiel aangetroffen. Doordat de bovenkant van het bodemprofiel (in mindere of meerdere mate) ver¬ploegd is, kan worden geconcludeerd dat aanwezige vuursteenvindplaatsen reeds (deels) verstoord zullen zijn. Eerdere onderzoeken wezen echter uit dat vuurstenen artefacten tot in de B-horizont verspreid kunnen zijn geraakt. Met name in het centrale deel van het onderzoeksgebied is een aaneengesloten zone aanwezig waar delen van de B- of zelfs de E- en A-horizont nog aan¬wezig zijn (zone 1). In dit deel van het onderzoeksgebied kunnen dan ook nog relatief intacte vuursteenvindplaatsen in de bodem voorkomen. In het overige deel van het onderzoeks¬gebied is het bodemprofiel reeds dermate verstoord dat relatief intacte vindplaatsen niet meer worden verwacht.