Linthorsterstraat 3 en 5 te Stokkum gemeente Montferland

<p>Archeodienst BV heeft een aanvullend Inventariserend Veldonderzoek door middel van boringen (IVO-O(verig); booronderzoek) uitgevoerd in het plangebied aan de Linthorsterstraat 3 en 5 te Stokkum (gemeente Montferland).</p><p>Archeologische interpretatie<br>Op basis van de bodemopbouw is het plangebied in tweeën gesplitst en is de grens bepaald tussen de hoger gelegen terrasrestrug met zand dicht aan het oppervlak en de lager gelegen terrasvlakte waar sprake is van zandige tot siltige kleiopvulling. De veronderstelde begrenzing van de terrasrestrug is op basis van dit onderzoek ca. 15 m richting het zuiden opgeschoven. In Bjilage 3 is de grens op het huidige inrichtingsplan geprojecteerd. Op de terrasrestrug zijn bewoningssporen gevonden uit de prehistorie. Voor het zuidelijke deel van het plangebied geldt dan ook een hoge archeologische verwachting voor bewoningssporen uit de prehistorie. De oppervlakte van de hoge verwachtingszone bedraagt ongeveer 6.000 m2. De begrenzing van de vindplaats is nog niet vastgesteld, deze kan zich uitstrekken over de complete terrasrestrug ook buiten het plangebied. In het noordelijke deel wordt vanwege de lage ligging en kleiondergrond weinig tot geen archeologische sporen verwacht.</p><p>Conclusie en advies<br>Op basis van het aanvullende booronderzoek is de grens vastgesteld tussen de lage archeologische verwachtingszone (noordelijke deel) en de hoge archeologische verwachtingszone. In de lage verwachtingszone (noordelijke deel) is de kans dat een archeologische vindplaats aanwezig is klein en kunnen de geplande bodemingrepen zonder nader archeologisch onderzoek worden uitgevoerd.<br>In de hoge verwachtingszone (zuidelijk deel) zijn wel beperkingen aanwezig met betrekking tot de geplande ontwikkeling. In het Verdrag van Malta (1992) is het streven naar behoud in-situ het uitgangspunt om het cultureel erfgoed (de archeologie) te beschermen. In dit geval betekent dit dat bodemingrepen dieper dan 20 cm beneden het huidige maaiveld in de hoge verwachtingszone (zuidelijke deel) vermeden moeten worden. Op locaties waar toch bodemingrepen zijn gewenst, kan dit bijvoorbeeld worden gerealiseerd door ophoging van het huidige maaiveldniveau zoals indertijd ook bij het huidige woonerf is gedaan. Op die manier is er ruimte om een fundering aan te leggen en worden de archeologische resten beschermd door een afdekkende laag. Als behoud in-situ niet mogelijk is en de bodemingrepen dus dieper zijn gepland dan 20 cm beneden het huidige maaiveld dan kan de verplichting worden opgelegd tot het doen van opgravingen; of de verplichting de activiteit die tot bodemverstoring leidt, te laten begeleiden door een deskundige op het terrein van de archeologische monumentenzorg.</p>