Gat van Bolmers - Schiedam

Tussen 14 en 17 april 2008 heeft Becker & Van de Graaf bv in opdracht van de gemeente Schiedam een Inventariserend Veldonderzoek (IVO) door middel van proefsleuven uitgevoerd op de locatie “Gat van Bolmers” te Schiedam, gemeente Schiedam. Het plangebied is gelegen in het zuidwesten van de middeleeuwse stad Schiedam, tussen het Broersveld en de Broersvest. Uit het vooronderzoek is gebleken dat voor het plangebied een kans bestond op de aanwezigheid van archeologische resten uit de IJzertijd en Romeinse tijd en de Late Middeleeuwen en de Nieuwe tijd. Met name de kans op resten uit de Late Middeleeuwen en Nieuwe tijd was groot. Schiedam is ontstaan aan het begin van de 13e eeuw aan weerszijden van een dam in de Schie. In 1442 of 1443 vestigden de Kruisbroeders zich in Schiedam en stichtten een convent. Volgens de oudste stadsplattegrond van Schiedam, uit ca. 1560, maakte het plangebied deel uit van het kloosterterrein. Het was niet bekend in hoeverre de Beeldenstorm en latere sloopwerkzaamheden de resten van het klooster in de bodem hadden verstoord.Uit informatie van de Historische Verenging Schiedam blijkt dat het Gat van Bolmers is ontstaan door sloopwerkzaamheden in de jaren zeventig van de 20e eeuw en in 1999. Tot die tijd stond aan weerszijden van het plangebied aaneengesloten bebouwing. Het klooster zou volgens de historische vereniging ten zuiden van het Herenpad gelegen moeten hebben.Voor het proefsleuvenonderzoek waren drie proefsleuven gepland: één van oost naar west en twee van noord naar zuid. Uiteindelijk is slechts één proefsleuf aangelegd. De sleuf is laagsgewijs en trapsgewijs aangelegd tot een maximale diepte van 1,5 m –mv. Het onderzoek heeft in totaal dertig sporen opgeleverd, waarvan elf lagen. De overige sporen bestaan uit delen van muren, vloeren en een tongewelf. De funderingen kunnen op basis van de grootte van de bakstenen gedateerd worden in de eerste helft van de 17e eeuw en de latere aanpassingen als vloeren op basis van de grootte van de plavuizen in de 18e eeuw. De sporen zijn alle sterk verstoord, waarschijnlijk ten gevolge van de sloopwerkzaamheden, en er zijn in de vloeren en muren geen structuren te herkennen. Het vondstmateriaal is waarschijnlijk huisafval afkomstig uit verwijderde kuilen en bestaat voornamelijk uit aardewerk. In zeer geringe hoeveelheden is er ook bot en glas aangetroffen. Metaal was niet aanwezig. Het aardewerk is te dateren vanaf het einde van de Late Middeleeuwen of begin van de Nieuwe tijd A tot in de 19e eeuw.De sloopwerkzaamheden hebben een dusdanige invloed op het plangebied gehad dat er niet gesproken kan worden van een intacte vindplaats. Op basis van de resultaten van het onderzoek wordt door Becker & Van de Graaf geen vervolgonderzoek geadviseerd.