เขตอำนาจศาลปกครอง: ศึกษาข้อจำกัดในระบบกฎหมายไทยและต่างประเทศ

วิทยานิพนธ์นี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาพัฒนาการของการเกิดขึ้นของศาลปกครอง และข้อจำกัดอำนาจศาลผ่านมุมมองในเชิงกฎหมายเปรียบเทียบ อันจะนำไปสู่การพิเคราะห์ปัญหาที่เกิดขึ้นจากข้อจำกัดอำนาจ ตลอดจนแนวทางการปรับปรุงกฎหมายและการใช้การตีความของศาลต่อไปจากการศึกษาพบว่า ศาลปกครองไทยเกิดขึ้นมาท่ามกลางความขัดแย้งทางความคิดของนักนิติศาสตร์ที่ได้รับการศึกษามาจากประเทศที่มีระบบกฎหมายและระบบศาลที่แตกต่างกัน ปัจจัยดังกล่าวส่งผลโดยตรงต่อการกำหนดเขตอำนาจศาลปกครองในระบบกฎหมาย และทำให้นักนิติศาสตร์หลงเข้าใจไปว่าศาลปกครองไทยมีอำนาจอย่างจำกัดและอยู่ภายใต้ร่มเงาของศาลยุติธรรม อีกทั้ง ความผิดหลงในกระบวนการร่างกฎหมายวิธีพิจารณาคดีปกครองก็เป็นส่วนหนึ่งของปัญหานี้อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ ทั้งนี้ เมื่อพิจารณาในเชิงกฎหมายเปรียบเทียบแล้ว ไม่พบแต่อย่างใดว่า ในประเทศที่ใช้ระบบศาลคู่ ศาลปกครองจะมีอำนาจเป็นการเฉพาะในการพิจารณาคดีปกครอง ยิ่งไปกว่านั้น เมื่อพิจารณาจากสิ่งที่เป็นอยู่ในระบบกฎหมายกฎเกณฑ์ที่ถูกตราขึ้นโดยฝ่ายนิติบัญญัติและศาลในฐานะผู้ใช้และตีความกฎหมายมีแนวโน้มที่จะลดทอนอำนาจของศาลปกครองลงไปโดยไม่สอดคล้องกับทฤษฎีทางกฎหมายปกครอง เช่นนี้ จึงมีความจำเป็นอย่างยิ่งที่ผู้ร่างกฎหมายและศาลจะต้องปรับเปลี่ยนกระบวนทัศน์ของตนต่อข้อจำกัดเขตอำนาจศาลปกครองว่า เรื่องดังกล่าวมีความเหมาะสมมากน้อยเพียงใดเพื่อคงไว้ซึ่งประสิทธิภาพในการเข้าถึงกระบวนการยุติธรรมทางปกครองของประชาชน