Monding van de IJssel, Ketelmeer

<p>In opdracht van BAM Infra / van den Herik Twentekanalen V.O.F. heeft Periplus Archeomare B.V. in<br>samenwerking met DEEP B.V. een archeologisch inventariserend veldonderzoek (opwaterfase) uitgevoerd in de<br>monding van de IJssel in het Ketelmeer. Het onderzoek bestond uit een gecombineerd side scan sonar en<br>magnetometer onderzoek.<br>Het plangebied voor het te saneren deel van de monding van de IJssel loopt van rivierkilometer 1000.9<br>(Eilandbrug) tot km 1006 (monding Ketelmeer). Het deel vanaf de Eilandbrug tot km 1002 is eerder onderzocht<br>in 2010 ten behoeve van het project zomerbedverlaging IJssel. In dit deel zijn destijds geen objecten met een<br>archeologische waarde aangetroffen, en vrijgegeven voor de geplande verdiepingswerkzaamheden.<br>Tijdens het onderhavig inventariserend veldonderzoek is het deel vanaf km 1002 onderzocht, plus een overlap<br>met het eerder onderzochte gebied. Tijdens het veldonderzoek zijn in totaal 53 side scan sonar contacten<br>aangetroffen, en 121 magnetische anomalieën. Het merendeel van de over het algemeen kleine sonarcontacten<br>betreffen losse stenen of recente objecten die verloren of gedumpt zijn. Deze objecten hebben geen<br>archeologische waarde, maar kunnen wel baggerobstakels vormen.<br>Het grootste deel van de magnetische anomalieën kan gerelateerd worden aan losse stenen (die ijzerhoudende<br>mineralen bevatten) afkomstig van de dijktaluds. Van één grote anomalie (nr 83) in het centrum van de rivier bij<br>km 1003 is niets zichtbaar op de sonaropnamen, wat betekent dat het ijzerhoudende object dat deze anomalie<br>veroorzaakt begraven ligt in de waterbodem.</p><p>Aan geen van de aangetroffen contacten is een archeologische verwachting toegekend. Op één locatie zijn de<br>resten van een klein scheepswrak aangetroffen. Het gaat hier om een vermoedelijk recent ijzeren sloepje<br>zonder archeologische waarde.<br>Het is echter mogelijk dat zich binnen het plangebied nog objecten bevinden die geheel begraven zijn en dus<br>niet zichtbaar zijn aan het waterbodemoppervlak, zoals wordt bevestigd door de magnetometeropnamen.<br>Het gebied kan vanuit archeologisch oogpunt worden vrijgegeven voor de voorgenomen werkzaamheden.<br>Tijdens de sanering kunnen nog resten aan het licht komen die tot heden volledig werden afgedekt in de<br>waterbodem of niet als archeologisch object zijn herkend tijdens het geofysisch onderzoek. De uitvoerder is<br>conform de Monumentenwet 1988 (herzien in 2007) verplicht om dergelijke vondsten te melden bij de bevoegde<br>overheid. Deze meldingsplicht voor archeologische vondsten dient in het bestek of Plan van Aanpak van het<br>werk te worden opgenomen.</p>