ปัญหาการบังคับใช้กฎหมายอาญาความผิดเกี่ยวกับทรัพย์: ศึกษากรณีกระทำกับสินทรัพย์ดิจิทัลประเภท NFT (non-fungible token)

นับตั้งแต่มีการแก้ไขตัดบทนิยามศัพท์คำว่า “ทรัพย์” ออกช่วงสมัยกฎหมายลักษณะอาญา ร.ศ.127 ตลอดจนเปลี่ยนมาใช้ประมวลกฎหมายอาญา คำว่า “ทรัพย์” ต้องถือเอาความหมายตามมาตรา 137 แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ที่หมายความถึงวัตถุมีรูปร่างเท่านั้น เมื่อหลักประกันสิทธิทางอาญา “ไม่มีความผิด ไม่มีโทษ ถ้าไม่มีกฎหมายกำหนด” และการตีความต้องทำอย่างเคร่งครัด ความผิดฐานลักทรัพย์ ชิงทรัพย์ ปล้นทรัพย์ วิ่งราว ยักยอก รับของโจร และทำให้เสียทรัพย์ ที่บัญญัติวัตถุแห่งการกระทำไว้เพียงคำว่า “ทรัพย์” จึงมิอาจครอบคลุมถึงกรณีกระทำต่อสิ่งที่ไม่มีรูปร่าง ซึ่งปัจจุบันยังคงไม่ได้รับการแก้ไขโลกเทคโนโลยีมีการพัฒนาอยู่ตลอดไม่หยุดนิ่ง มนุษย์มุ่งเน้นถือครองสิ่งมีค่าแต่ไม่มีรูปร่างในโลกกายภาพ NFT หรือ (Non- Fungible Token) เป็นโทเคนดิจิทัลประเภทหนึ่งที่ยังไม่มีนิยามสถานะทางกฎหมายที่แน่นอน มีขึ้นและคงอยู่เฉพาะในระบบเครือข่ายอิเล็กทรอนิกส์แต่กลับมีลักษณะเด่นเทียบได้กับสิ่งของเพราะไม่สามารถคัดลอกหรือทดแทนกันได้และมีคุณค่าทางเศรษฐกิจทำให้แตกต่างจากข้อมูลคอมพิวเตอร์ เมื่อมีมูลค่าและสามารถถือครองหวงกันได้เสมือนสิ่งของในโลกกายภาพ NFT จึงควรได้รับการคุ้มครองจากการกระทำความผิดเกี่ยวกับทรัพย์ที่สามารถมีพฤติการณ์เกิดขึ้นได้ประมวลกฎหมายอาญาควรได้รับการแก้ไขให้สอดคล้องกับสถานะการณ์สังคมเพื่อให้ครอบคลุมถึง NFT ตลอดจนสินทรัพย์ดิจิทัลอื่นทั้งที่มีอยู่และที่จะเกิดขึ้น จากการศึกษาผู้เขียนจึงมีความเห็นว่าควรบัญญัติบทนิยามศัพท์คำว่า “ทรัพย์” ในกฎหมายอาญาไว้โดยเฉพาะ