ภาพตัวแทนความเป็นชายในนวนิยายรักแนวมาเฟียของไทย

วิทยานิพนธ์นี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อศึกษาภาพตัวแทนความเป็นชายในนวนิยายรักแนวมาเฟียของไทยและกลวิธีการนำเสนอ ทั้งยังเพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างบริบทสังคมวัฒนธรรมของยุคสมัยกับการประกอบสร้างภาพตัวแทนดังกล่าว อันจะนำไปสู่ความเข้าใจเหตุผลที่นวนิยายประเภทนี้ได้รับความนิยมในวัฒนธรรมการอ่านปัจจุบันแม้ว่าจะแฝงไว้ด้วยความรุนแรงต่อผู้หญิง การศึกษาครั้งนี้มีขอบเขตคือตัวบทนวนิยายรักแนวมาเฟียชายหญิงจำนวน 10 เรื่อง ซึ่งศึกษาผ่านแนวคิดความเป็นชายที่มีอำนาจนำ แนวคิดความเป็นชายที่เป็นพิษ แนวคิดความเป็นชายที่ล้นเกิน และแนวคิดความเป็นชายละมุนละไมผลการศึกษาพบว่า ภาพตัวแทนความเป็นชายของพระเอกมาเฟียประกอบสร้างขึ้นอย่างซับซ้อนและมีพลวัต แบ่งผลการศึกษาภาพตัวแทนได้เป็น 6 ประเด็น ได้แก่ (1) ภาพตัวแทนความเป็นชายในฐานะอาชญากร (2) ภาพตัวแทนความเป็นชายในฐานะผู้นำ (3) ภาพตัวแทนความเป็นชายในฐานะชาวต่างชาติ (4) ภาพตัวแทนความเป็นชายในฐานะสมาชิกของครอบครัว (5) ภาพตัวแทนความเป็นชายในฐานะนักรัก และ (6) ภาพตัวแทนความเป็นชายที่ไม่เป็นไปตามขนบสังคม ซึ่งในแต่ละประเด็นยังปรากฏภาพตัวแทนย่อย ๆ ที่แตกต่างหลากหลายกลวิธีทางวรรณศิลป์ที่ใช้ประกอบสร้างความเป็นชายตามขนบนวนิยายรัก ได้แก่ การสร้างโครงเรื่อง การสร้างตัวละคร การสร้างฉาก และการใช้มุมมอง ส่วนบริบทสังคมวัฒนธรรมที่มีส่วนประกอบสร้างภาพตัวแทนได้แก่ ความนิยมต่อเรื่องเล่ามาเฟียในวรรณกรรมและสื่อประชานิยม ค่านิยมเกี่ยวกับเงินและอำนาจในสังคมทุนนิยม วัฒนธรรมข่มขืนในวรรณกรรมและสื่อประชานิยม และวัฒนธรรมการอ่านนวนิยายรักของผู้หญิงผลการศึกษานี้ทำให้สามารถอธิบายกลไกของการนำเสนอภาพตัวแทนที่ช่วยกลบเกลื่อนความรุนแรงรวมถึงสร้างความน่าดึงดูดให้แก่บทประพันธ์ได้ กล่าวคือ แม้ในช่วงแรกของเรื่อง ภาพตัวแทนของพระเอกมาเฟียจะได้รับการนำเสนอผ่านความเป็นชายที่เป็นพิษและล้นเกิน ทว่าตัวบทก็ยังคงถูกกำกับไว้ด้วยอุดมการณ์รักโรแมนติก ส่งผลให้รูปแบบความเป็นชายที่มีปัญหานั้นดำรงอยู่ในตัวบทได้ จนกระทั่งในช่วงท้ายของเรื่อง ความเป็นชายดังกล่าวจึงจะได้รับการปรับแปลงให้เหมาะสมกับการมีครอบครัวแบบรักต่างเพศ ด้วยเหตุนี้ ความรุนแรงในนวนิยายรักแนวมาเฟียจึงยังคงแฝงอยู่ในเรื่องได้ด้วยพลังแห่งอำนาจนำของความเป็นชายที่สนับสนุนอุดมการณ์ปิตาธิปไตย