การปรับปรุงบทบัญญัติเกี่ยวกับการประชุมผู้ถือหุ้นในบริษัทจำกัด: ศึกษากรณีการยกเลิกการประชุมสามัญผู้ถือหุ้น

สิทธิในการเข้าร่วมประชุมผู้ถือหุ้นเป็นสิทธิประการหนึ่งที่สำคัญสำหรับผู้ถือหุ้น โดยเฉพาะในการประชุมสามัญผู้ถือหุ้น เนื่องจากทำให้ผู้ถือหุ้นได้รับทราบถึงผลประกอบกิจการของบริษัทในแต่ละปี และทำให้ผู้ถือหุ้นได้มีส่วนร่วมในการบริหารจัดการบริษัทผ่านทางการออกเสียงลงคะแนนในเรื่องต่าง ๆ ที่กรรมการเสนอต่อที่ประชุม เพื่อให้ได้มาซึ่งมติที่กรรมการจะต้องรับเอาไปปฏิบัติตาม การค้นคว้าอิสระฉบับนี้ได้ทำการศึกษาเปรียบเทียบกฎหมายที่ว่าด้วยการประชุมผู้ถือหุ้นในบริษัทจำกัดตามกฎหมายของประเทศอังกฤษ ประเทศสิงคโปร์ และประเทศไทย โดยมุ่งศึกษาและวิเคราะห์ว่า การประชุมสามัญผู้ถือหุ้นตามกฎหมายไทยมีความเหมาะสมและสอดคล้องกับลักษณะของบริษัทจำกัดในปัจจุบันหรือไม่ จากการศึกษาพบว่าประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ของไทยได้กำหนดให้บริษัทจำกัดต้องจัดการประชุมสามัญผู้ถือหุ้นอย่างน้อยหนึ่งครั้งเป็นประจำทุกปี ทั้งยังได้กำหนดขั้นตอนและวิธีการในการจัดประชุมเอาไว้อย่างละเอียดและเคร่งครัด นำมาซึ่งปัญหาประการต่าง ๆ เช่น ก่อให้เกิดภาระแก่บริษัทและผู้ถือหุ้น ก่อให้เกิดความไม่คล่องตัวต่อการบริหารจัดการบริษัท รวมถึงเป็นอุปสรรคต่อการส่งเสริมการประกอบกิจการของวิสาหกิจเบื้องต้นในขณะที่การศึกษากฎหมายของประทศอังกฤษและประเทศสิงคโปร์ พบว่าทั้งสองประเทศต่างก็ได้มีการยกเลิกการประชุมสามัญผู้ถือหุ้นในบริษัทจำกัดในลักษณะที่ต่างกันออกไป แต่มีจุดมุ่งหมายเดียวกัน คือ เพื่อช่วยลดภาระให้กับบริษัท พร้อมทั้งช่วยให้บริษัทสามารถดำเนินกิจการได้อย่างคล่องตัวและสอดคล้องกับลักษณะของบริษัทจำกัดที่เป็นบริษัทขนาดเล็ก นอกจากนี้ ยังพบว่าทั้งสองประเทศได้มีการบัญญัติรับรองในเรื่องของการได้มาซึ่งมติด้วยวิธีการที่เป็นลายลักษณ์อักษร หรือการได้มาซึ่งมติโดยที่ไม่ต้องมีการจัดประชุม เพื่อเป็นการรองรับการที่บริษัทจำกัดไม่ต้องจัดการประชุมสามัญผู้ถือหุ้น หรือในการพิจารณาเรื่องอื่น ๆ ที่จำต้องอาศัยการตัดสินใจจากผู้ถือหุ้นแทนการจัดการประชุมอีกด้วย การค้นคว้าอิสระฉบับนี้ จึงเห็นควรให้มีการยกเลิกการประชุมสามัญผู้ถือหุ้นในบริษัทจำกัดและปรับปรุงบทบัญญัติเกี่ยวกับการประชุมผู้ถือหุ้น พร้อมทั้งเพิ่มเติมบทบัญญัติเกี่ยวกับการได้มาซึ่งมติด้วยวิธีการที่เป็นลายลักษณ์อักษรในประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์