Archeologisch vooronderzoek ten behoeve van de uitbreiding van een schuur aan de Rosmalensedijk 3 te 's-Hertogenbosch, gemeente 's-Hertogenbosch. Ruimtelijk advies op basis van bureauonderzoek en inventariserend veldonderzoek

<p>In opdracht van Baas & Den Herder/DH PH heeft Vestigia Archeologie & Cultuurhistorie een archeologisch bureauonderzoek en inventariserend veldonderzoek door middel van een verkennend booronderzoek uitgevoerd voor een plangebied in de gemeente ‘s-Hertogenbosch (kaart 1). Het onderzoek is uitgevoerd in het kader van de bestemmingsplanwijziging ten behoeve van de uitbreiding van een schuur aan de Rosmalensedijk 3 te ‘s-Hertogenbosch. Het betreft een voormalige agrarische bedrijfslocatie die thans bestemd is voor ‘Wonen’ en wordt deels gebruikt voor het handmatig vervaardigen van designmeubelen. De initiatiefnemer wenst de bebouwing uit te breiden met 660 m2 (afbeelding 1 en 2). Het plangebied is momenteel onbebouwd. De methode en diepte van funderen van de schuur is nog onzeker; uitgegaan wordt van waarschijnlijk een bouw op poeren tot ca. 1 m –mv. Voorafgaand aan de ontwikkelingen dient in kaart gebracht te worden of zich binnen het onderzoeksgebied behoudenswaardige archeologische resten (zouden kunnen) bevinden, die tegen de achtergrond van de bodemingrepen gevaar lopen. Het plangebied had op basis van het bureauonderzoek een verhoogde archeologische verwachting voor het aantreffen van archeologische sporen en vondsten uit de periode Midden-Romeinse tijd tot en met de Late Middeleeuwen, en een lage archeologische verwachting voor de Nieuwe tijd. Tijdens het veldonderzoek door middel van verkennende boringen is geconstateerd dat het plangebied in een kom- en oeverwalachtige vlakte, met een lage oeverwal bestaande uit relatief zware sedimenten voor een oeverwal in de bovengrond. Op basis van de geomorfologische ligging kan de hoge archeologische verwachting voor het plangebied in theorie bijgesteld worden naar een middelhoge archeologische verwachting. Het plangebied is echter aanzienlijk verstoord; bijna tweederde van het plangebied is tot ca. 80 à100 cm –mv verstoord door de puinverharding, omwerking en ophoging. Het overige deel van het plangebied heeft ca. 50 à 75 cm diepe verstoringen die zijn veroorzaakt door het gebruik als landbouwgrond. Een eventueel sporenniveau is daardoor behoorlijk aangetast. De verbruining maakt de eventuele sporen daarnaast minder goed herkenbaar.</p>