Een archeologisch bureau-onderzoek en inventariserend veldonderzoek door middel van boringen aan de Leerbroekse Kerkweg te Leerbroek, gemeente Zederik (ZH)

<p>De onderzoekslocatie ligt op een crevasse die behoort bij de Stroomgordel van Schoonrewoerd. Deze crevasse-afzettingen hebben een hoge trefkans op archeologische resten uit de periode Neolithicum –Middeleeuwen. Dieper in de ondergrond is nog de vroegholocene Stroomgordel van Nieuwland aanwezig met een middelhoge trefkans op archeologische resten uit het Mesolithicum tot Neolithicum. De archeologische resten worden verwacht aan de top van de oeverafzettingen.<br>Uit het verkennend booronderzoek is gebleken dat beide niveaus binnen het onderzoeksgebied aanwezig zijn. In het centrale en zuidelijk deel van het gebied zijn de crevasse-afzettingen van de Stroomgordel van Schoonrewoerd aanwezig en in het noordelijk deel alleen komafzettingen (afb. 10). Aan de top van de crevasseafzettingen is een vegetatiehorizont aanwezig, waardoor deze afzettingen de hoge trefkans op archeologische resten behouden. Binnen het perceel ten noorden van de boerderij zijn de zandige crevasse-afzettingen afgegraven. Hierdoor krijgt dit deel een zeer lage trefkans op intacte archeologische resten en/of sporen voor het niveau van de crevasse-afzettingen. Op een diepte van 290 tot 380 cm –mv is binnen het hele onderzoeksgebied de top van de afzettingen van de Stroomgordel van Nieuwland aangetroffen. Aan de top van deze afzettingen zijn archeologische indicatoren noch sporen van bodemvorming aangetroffen, wat er op duidt dat dit niveau waarschijnlijk niet aantrekkelijk geweest is voor bewoning. Op basis van het verkennend booronderzoek wordt dan ook geconcludeerd dat er op de intacte delen van de crevasse-afzettingen nog archeologische resten en/of sporen aanwezig kunnen zijn, maar waarschijnlijk niet op de afzettingen van de Stroomgordel van Nieuwland.<br>Bij het karterend booronderzoek dat vervolgens is uitgevoerd binnen het zuidelijk deel van het onderzoeksgebied met crevasse-afzettingen, is in een deel van de boringen de vegetatiehorizont aangetroffen. In deze vegetatiehorizont en in de top van de crevasse-afzettingen zijn geen archeologische indicatoren aangetroffen. Een karterend booronderzoek vormt voor de verwachtte periode van de late prehistorie tot de Middeleeuwen niet de beste methode om de aanwezigheid van een vindplaats aan te tonen. Op basis van de resultaten van het karterend booronderzoek kan dan ook niet uitgesloten worden dat er nog sprake is van een archeologische vindplaats binnen het onderzoeksgebied.</p>