Parallelweg, bedrijventerrein Schelluinen fase 2 te Schelluinen, gemeente Molenlanden Een bureauonderzoek

Op basis van het bureauonderzoek is een gespecificeerde verwachting opgesteld. Hieruit blijkt dat het plangebied is gesitueerd in de Alblasserwaard, een komgebied dat zich tussen de Lek, de Merwede en de Noord uitstrekt. In enkele delen van de Waard komen rivierduincomplexen voor. De toppen van de rivierduinen bleven na de laatste ijstijd toen de riviervlakten geleidelijk veranderden in moerasgebieden, nog lange tijd hoge en droge plaatsen. Daarom werden ze al vanaf de prehistorie als verblijfplaats uitgekozen. Een vindplaats uit het Laat Paleolithicum of het Mesolithicum zal zich manifesteren als een vondstniveau met vooral vuursteenfragmenten en ondiepe grondsporen (haardkuilen) en zal als gevolg van afdekking door veen en komklei goed geconserveerd zijn. Rivierduinafzettingen worden op basis van aardkundige gegevens in het westen van het plangebied, op een diepte van circa 8 tot 9 m -mv verwacht en zullen naar verwachting buiten de toekomstige verstoringsdiepte blijven. Vanaf het Mesolithicum en het Neolithicum trad grootschalige vernatting op van het gebied en raakten de rivierduincomplexen geleidelijk overgroeid/overdekt met veen en komklei, waardoor de bewoningsmogelijkheden afnemen. Oeverzones van actieve riviersystemen en crevasses boden echter wel bewoningsmogelijkheden. Hetzelfde gold voor de inactieve riviersystemen die als relatief hoge ruggen in het landschap lagen. In het oosten van het plangebied was vanaf ca. 750 tot 300 v. Chr. (cal.) de Spijkse stroomgordel actief. Op basis van de vormingsgeschiedenis zal deze stroomgordel in de IJzertijd en de Romeinse tijd een gunstige vestigingsplaats hebben geboden. Op of in de top van aan deze stroomgordel gerelateerde oever- en crevasse-afzettingen moet rekening worden gehouden met archeologische waarden uit de genoemde periode. Een eventuele archeologische vindplaats zal zich manifesteren als een archeologische laag: een humeuze en/of ontkalkte laag met indicatoren zoals aardewerk, dierlijk bot, houtskool en fosfaatvlekken. In de Late Middeleeuwen (vanaf de 11e eeuw) werd de Alblasserwaard gefaseerd ontgonnen en in gebruik genomen voor de landbouw. De bewoning in het gebied concentreerde zich in deze en daarop volgende periode langs zogenoemde ontginningsassen. Het plangebied bevindt zich midden in de polder Boven-Hardinxveld en maakt geen deel uit van een ontginningsas. De aanwezigheid van bewoningsresten uit de Late Middeleeuwen of Nieuwe tijd lijkt daarom niet waarschijnlijk. De aanleg van de agrarische bebouwing in de periode vanaf 1937 kan tot bodemverstoring hebben geleid. In het oosten van het plangebied zijn vanaf het einde van de 20e eeuw meer grootschalige agrarische bedrijfsbebouwing (schuren/loodsen) gerealiseerd. et is onbekend in welke mate de agrarische bedrijfsbebouwing het mogelijk aanwezig archeologisch niveau heeft aangetast.