Maassluis, Blankenburgverbinding (CO2-leiding) Gemeente Maassluis (ZH)

<p>In opdracht van Pipeline Control heeft Transect in december 2016 een archeologisch onderzoek uitgevoerd in het plangebied ‘Blankenburgverbinding’ te Maassluis (gemeente Maassluis). De aanleiding van dit onderzoek betreft het omleggen van een CO2-leiding vanaf de Botlek naar het noorden. De bestaande CO2-leiding wordt verwijderd, waarna een nieuwe leiding in een nieuw tracé wordt aangelegd. Het plangebied bevindt zich volgens de archeologische beleidskaart van de gemeente Maassluis immers in een gebied dat gekarteerd staat als ‘Archeologisch waardevol gebied 4’ (een terrein met een hoge archeologische verwachting, uitsluitend gebaseerd op reconstructie van het archeologisch landschap). Voorafgaand aan de archeologische begeleiding heeft een vooronderzoek plaatsgevonden in de vorm van een gecombineerd bureau- en booronderzoek (verkennende en karterende fase; Kerkhoven 2015). Hieruit is gebleken dat in het plangebied een hoge kans bestaat op het aantreffen van archeologische waarden uit de IJzertijd en/of Romeinse tijd. Het plangebied bevindt zich namelijk in een voormalig krekenlandschap op oeverafzettingen, direct ten noorden van een terrein van zeer hoge archeologische waarde. Kerkhoven (2015) heeft naar aanleiding van de resultaten geadviseerd om het intredepunt te verplaatsen (de oorspronkelijke locatie bevond zich immers precies ter hoogte van het naastgelegen terrein van zeer hoge archeologische waarden). De ontgravingen op de nieuwe (huidige) locatie, ten behoeve van het intredepunt en het tracé, dienden vervolgens archeologisch begeleid te worden. De gemeente Maassluis heeft hiermee ingestemd. Resultaten Binnen het plangebied is aan de basis van de bodemopbouw (riet)veen (Hollandveen) met komklei-inschakelingen aanwezig (Laagpakket van Walcheren). Hierop zijn overwegend getijdenafzettingen aanwezig (Laagpakket van Walcheren, in de vorm van kreekbeddingafzettingen). Aan de zuidwestzijde van het plangebied zijn sterk siltige oeverafzettingen aangetroffen. Het plangebied bevindt zich daarmee in de westelijke randzone van een voormalige getijdenkreek (Duinkerke-I). Noemenswaardig is dat in zowel de kreekbedding- als de oeverafzettingen donkerdere, humeuzere lagen zijn waargenomen. Deze wijzen waarschijnlijk op (kortstondige) bodemvorming. Van duidelijke (droge) vegetatiehorizonten lijkt echter geen sprake. Tevens zijn er geen cultuurlagen aangetroffen. Tijdens het veldonderzoek zijn weinig, tot geen, relevante archeologische waarden aangetroffen. Er zijn slechts vier antropogene sporen aangetroffen. Het betreft een perceelsgreppel uit de Late Nieuwe tijd, welke op historisch kaartmateriaal staat afgebeeld. Verder zijn er een drietal ondiepe sporen (potentiële kuilen) aangetroffen, die eveneens uit de Nieuwe tijd dateren. Het vondstmateriaal bestaat uit met name kleine fragmenten aardewerk en bouwmateriaal. De vondsten zijn voornamelijk in de bouwvoor aangetroffen (secundaire context) en dateren uit de Nieuwe tijd. Er is tijdens het onderzoek slechts één fragment aangetroffen dat mogelijk in verband kan worden gebracht met gekarteerde vindplaatsen in de directe omgeving. Het betreft een solitaire romeinse aardewerkscherf (ruwwandig), die ook in de bouwvoor is aangetroffen.</p><p>Conclusie De archeologische begeleiding heeft geen behoudenswaardige archeologische waarden aan het licht gebracht. De onderzoeksresultaten komen, zowel landschappelijk als archeologisch gezien, goed overeen met het vooronderzoek. De gedocumenteerde profielkolommen in het plangebied laten eenzelfde bodemopbouw zien waarin geen cultuurlagen en/of duidelijke vegetatiehorizonten zijn aangetroffen.</p>