Maasstraat 20 te Weert

<p>De aanleiding voor het hier gerapporteerde onderzoek is de bouw van een nieuw winkelpand in de Maasstraat, een belangrijke winkelstraat in het centrum van Weert. Het onderzoek is uitgevoerd in opdracht van de Aannemersbedrijf Haex Brankaert. Bij het vooronderzoek is vastgesteld dat er onder de bouwvoor weliswaar een geroerde bovengrond aanwezig was, maar dat er wel een gelaagde opbouw in te herkennen was. De kans was groot, gezien de ligging van de onderzoekslocatie in de historische kern van Weert, dat in de ondergrond nog resten van vroegmoderne en laatmiddeleeuwse bewoning aanwezig zouden zijn. Omdat een AP-04 keuring had uitgewezen dat de onderzoekslocatie licht tot sterk vervuild was, is besloten een bodemsanering te combineren met een archeologische begeleiding (protocol ‘Opgraven’).</p><p>Doelstelling<br>Het doel van een archeologische begeleiding onder het protocol ‘Opgraven’ is het documenteren van gegevens en het veiligstellen van materiaal van vindplaatsen om daarmee informatie te behouden die van belang is voor kennisvorming over het verleden. Het doel van deze archeologische begeleiding was het aanvullen en toetsen van het op basis van het archeologisch vooronderzoek opgestelde en in het Programma van Eisen opgenomen gespecificeerd verwachtingsmodel. Het doel van het archeologische onderzoek was verder ondermeer om vast te stellen hoe de mogelijke vindplaats(en) informatie kan bieden ten aanzien van vragen gesteld in de NOaA (Nationale Onderzoeksagenda Archeologie). Daarbij werd specifiek gedacht aan hoofdstuk 22: “De Middeleeuwen en vroegmoderne tijd in Zuid-Nederland”.</p><p>Gevolgde onderzoeksmethode<br>De archeologische begeleiding (protocol ‘Opgraven’) aan de Maasstraat 20 te Weert is op 9-11-2010 en 17- 11-2010 uitgevoerd. Het onderzoek is uitgevoerd volgens de uitgangspunten en randvoorwaarden zoals vastgelegd in het Programma van Eisen (PvE) dat is opgesteld door drs. S. Diependaal en ir. B.A. van der Linden. Conform het PvE zijn alle ontgravingen begeleid tot in de bovenzijde van de C-horizont en op dit niveau aangetroffen, relevante sporen afgewerkt. In totaal is ca. 130 m2 aan ontgraving archeologisch begeleid in één werkput. In het noordelijke deel zijn twee vlakken gedocumenteerd, in het zuidelijke deel één vlak (zie bijlage 2). De stratigrafie is gedocumenteerd in drie profielkolommen en één volledig profiel over de breedte van het perceel.</p><p>Resultaten<br>De archeologische begeleiding van de sanering aan der Maasstraat 20 te Weert heeft met name informatie opgeleverd over de oudste bebouwing van dit deel van het perceel. Terwijl een enkele scherf uit de 13e eeuw wijst op enige menselijke activiteit op de onderzoekslocatie dateren de eerste muurresten uit de late 15e eeuw. In die periode wordt een muur opgetrokken uit hergebruikte halve bakstenen op een vlijlaag van puin. Het is niet zeker dat de hergebruikte bakstenen ook afkomstig zijn van de onderzoekslocatie of van elders zijn aangevoerd. Bijzonder zijn een aantal paalgaten van vierkante houten palen waarvan de oriëntatie en datering overeenkomt met de stenen bebouwing die in deze periode wordt opgetrokken. Op basis van de overeenkomst in vulling lijkt deze ‘houten aanbouw’ zich tot 8 m uit het noordprofiel te hebben uitgestrekt. Deze bebouwing bestaande uit een combinatie van steenbouw en houtbouw lijkt op de onderzoekslocatie al weer na korte tijd te zijn af gebroken, want de muurresten uit deze periode worden afgedekt door een ophogingspakket dat nog in de 15e eeuw dateert. Vanaf die periode lijkt op het achterterrein van de Maasstraat geen sprake meer van bebouwing tot in de 20 eeuw. In 1939 wordt namelijk op het achterterrein van dit perceel een schuilkelder gebouwd.<br>Dit wil niet zeggen dat er geen sprake meer is van bewoning op het betreffende perceel. Twee beerputten/afvalkuilen wijzen erop dat de bewoning zich aan de straatzijde van het perceel zal hebben voortgezet. Ook de ophogingspakketten wijzen op menselijke activiteiten op het onderzoeksterrein in de betreffende periode.<br>Het onderzoek heeft geen bijzondere vondsten opgeleverd. De dominantie van gedraaid aardewerk uit Raeren in België ten opzichte van der grotere productie in dezelfde periode in het Rijndal moet verklaard worden uit de nabijheid van de Maas als belangrijkste handelsroute waarlangs aardewerk werd aangevoerd.</p>