Transect-rapport 3093: Een Archeologisch Inventariserend Veldonderzoek door middel van Proefsleuven (IVO-P), karterende en waarderende fase. Teteringen, Oosterhoutseweg 112. Gemeente Breda (NB).

<p>In november 2020 is een archeologisch proefsleuvenonderzoek uitgevoerd in een plangebied aan de Oosterhoutseweg 112 in Teteringen (gemeente Breda). Het onderzoek vond plaats in het kader van een omgevingsvergunning, die wordt aangevraagd voor de bouw van een nieuwe woning en berging.</p><p>Het plangebied heeft een oppervlakte van circa 1030 m2. Ten tijde van het onderzoek was het hele plangebied in gebruik als tuin. Bij het proefsleuvenonderzoek zijn twee proefsleuven aangelegd met een totale oppervlakte van ongeveer 100 m2 (circa 10% van het plangebied). In de proefsleuven zijn vijf grondsporen aangetroffen, te weten twee greppels, twee paalkuilen en een grondverbeterings-spoor. De sporen zijn geplot op historische kaarten. Op grond hiervan gaan de greppels in het zuiden van werkput 1 vermoedelijk terug tot het begin van de 20e eeuw en zijn ze gebruikt als (onderdeel van) perceelscheidingen. Het grondverbeteringsspoor is te koppelen aan het gebruik van een deel van het plangebied als hakhoutbos in de 19e eeuw.</p><p>Behalve de grondsporen heeft het agrarisch gebruik van het plangebied er ook toe geleid dat het dekzand in het plangebied gedeeltelijk is afgetopt. Oudere grondsporen zijn hierdoor mogelijk verloren gegaan. Hierdoor kan geen uitspraak worden gedaan over de continuïteit in het gebruik van het plangebied. Het enige vondstmateriaal dat bij het onderzoek is aangetroffen, betrof een fragment van een recente, industrieel vervaardigde, rode dakpan aan de onderkant van de restant van een oude akkerlaag in werkput 2.</p><p>Het plangebied heeft oorspronkelijk gelegen op de overgang van een lager gelegen dekzandrug/-welving naar een hoge dekzandrug. Hierbij lag het oosten van het plangebied ongeveer 30 cm hoger dan het westen. In de top van het dekzand heeft zich een podzolbodem (A-E-B-C-profiel) kunnen ontwikkelen. Het voorkomen van een oude akkerlaag heeft er in het westen voor gezorgd dat het podzolprofiel behoed is van verstoringen. In het oostelijk, hoger gelegen deel van het plangebied, is de akkerlaag – omwille van de reeds hoge ligging – vermoedelijk dunner geweest. Hier is de podzolbodem verdwenen.</p>