Goes Sportpark Het Schenge (gemeente Goes). Inventariserend Veldonderzoek door middel van proefsleuven

<p>Artefact! Advies en Onderzoek in Erfgoed! heeft een Inventariserend Veldonderzoek door middel van Proefsleuven (IVO-P) uitgevoerd binnen het onderzoeksgebied aan de Westerschans te Goes. Het onderzoeksgebied betreft het meest noordelijke voetbalterrein binnen het sportpark Het Schenge.</p><p>Op basis van voorgaande onderzoeken uit 2007 en 2014 geldt binnen het onderzoeksgebied een lage verwachting voor de periode vanaf het Neolithicum tot en met de Middeleeuwen. Voor de Nieuwe Tijd geldt een hoge verwachting. Voor de perioden Paleolithicum en Mesolithicum kon geen verwachting worden opgesteld wegens de grote diepte waarop het Pleistoceen dekzand wordt verwacht. Binnen het onderzoeksgebied is de gracht of grachten rondom de Westerschans gesitueerd en kunnen bewoningssporen uit de Middeleeuwen en / of Nieuwe Tijd worden aangetroffen.</p><p>Binnen het onderzoeksgebied zijn vier proefsleuven aangelegd. Proefsleuven 1 tot en met 3 waren gericht op het bepalen van de locatie, diepte en doorsnede van de gracht. Ter hoogte van proefsleuven 1 en 2 zou volgens de 17e eeuwse kaart van Roman – Visscher en een ets met gravure uit deze periode een hoger en droger geleden gebied zijn gesitueerd. Proefsleuf 4 was gericht op het vaststellen van eventuele bewoningssporen uit de Middeleeuwen en / of Nieuwe Tijd. Conform het PvE zijn de proefsleuven tot een maximale diepte van 1.00 meter beneden maaiveld gegraven en zijn de drainages vrijwel volledig intact gelaten. </p><p>In geen van de proefsleuven zijn in het vlak archeologische sporen aangetroffen. De toplagen bestonden uit twee ophooglagen, waarvan de bovenste ophooglaag een recente ophooglaag is. De tweede, onderliggende ophooglaag vanaf circa 0.80 meter beneden maaiveld bevat vondstmateriaal daterend tussen de 14e de 20ste eeuw. In één van de proefsleuven is aan de onderzijde van deze tweede ophooglaag een puinlaag vastgesteld. In twee proefsleuven is onder deze tweede ophooglaag lokaal een oude bouwvoor vastgesteld vanaf 0.62 meter beneden maaiveld maaiveld (0.17 meter –NAP). Op basis van de stratigrafische ligging kan deze laag gedateerd worden tussen de 18e en de 20ste eeuw. Onder deze oude bouwvoor of tweede ophooglaag is de top van het Laagpakket van Walcheren aangetroffen. In deze top is het vlak aangelegd, op de maximale te ontgraven diepte, met name 1.00 meter beneden maaiveld. De top van het Laagpakket van Walcheren is in de proefsleuven aanwezig vanaf gemiddeld 0.74 meter beneden maaiveld (0.30 meter –NAP). Het Hollandveen is sterk geërodeerd en is vastgesteld vanaf 2.00 meter beneden maaiveld (1.33 meter –NAP). De top van het Laagpakket van Wormer is in de boringen aangetroffen vanaf 2.15 meter beneden maaiveld (1.78 meter –NAP).</p><p>Om de ligging van de gracht(en) te kunnen bepalen en een zicht te krijgen op de vulling van de gracht(en) zijn boringen geplaatst waar deze werden verwacht. Op basis van de resultaten van de boringen is slechts één gracht vastgesteld rondom de schans, waarbij de vulling bestaat uit blauwgrijze humeuze zandige kleilagen of kleiige zandlagen die plantenresten en schelpresten bevatten. Aan de hand van de resultaten van de boringen is de gracht rondom de schans geleidelijk aan verland, wat overeen stemt met wat op de oude kaarten te zien is. <br>In enkele boringen in proefsleuven 1 en 2 is een lichtgrijze laag aanwezig die bestaat uit zandconcreties. Dit kan mogelijk wijzen op het hoger en droger gelegen gebied, aangeduid op de 17e eeuwse kaart en ets met gravure. </p><p>Voor het onderzoeksgebied wordt geadviseerd bij toek0mstige diepere ontgravingen, vanaf 1.20 meter beneden maaiveld, nader en gericht onderzoek uit te voeren in de vorm van bredere en diepere proefsleuven die verdere informatie kunnen opleveren ivm de opbouw van de gracht, de opvullingsgeschiedenis, de bouw van de schans en de relatie tussen de vaargeul en de schans. Tevens kunnen deze diepere proefsleuven een licht werpen op de aangetroffen lichtgrijze laag met zandconcreties en of deze al dan niet kunnen worden toegeschreven aan een hoger en droger gelegen gebied.</p>