Valburg, Molenzicht (fase 2) Valburg, Molenzicht fase 2

<p>BAAC heeft op 11 en 12 juni 2020 in opdracht van Novaform Vastgoedontwikkelaars BV een Inventariserend Veldonderzoek door middel van proefsleuven (IVO-p) uitgevoerd in het plangebied Molenzicht. Tijdens het onderzoek zijn tien proefsleuven aangelegd, met een totale oppervlakte van 970 m2. De aanleiding voor het archeologisch onderzoek is de voorgenomen woningbouw binnen het onderzoeksgebied waarbij een gerede kans bestaat dat archeologische waarden vernietigd zullen worden.</p><p>In 2004 is door BAAC een bureau- en karterend booronderzoek uitgevoerd, waarbij een aantal boringen in het onderhavige plangebied zijn geplaatst.<br>Op grond van dit onderzoek is geadviseerd het huidige onderzoeksgebied uit te sluiten van nader onderzoek. Dit advies is echter niet overgenomen en daarmee heeft het plangebied een dubbelbestemming archeologie gekregen. Vanwege de geplande nieuwbouw is om die reden in het plangebied een proefsleuvenonderzoek noodzakelijk om de mogelijke aanwezige archeologische waarden in beeld te krijgen en te waarderen.</p><p>Op grond van de aangetroffen archeologische sporen en vondsten kunnen in het onderzoeksgebied twee vindplaatsen worden onderscheiden.<br>Sporen en vondsten behorend tot vindplaats 1 zijn aangetroffen in de sleuven 1 en 2 aangetroffen. De resultaten van sleuf 1, in het meest noordelijke deel van het onderzoeksgebied, lijken af te wijken van de rest van het onderzoeksgebied. Het zelfde geldt in mindere mate voor sleuf 2. In sleuf 1 is een aantal kleinere (paal)kuilen aangetroffen, vergezeld van twee greppels en een grotere kuil, in sleuf 2 drie oost-west georiënteerde greppels. De sporen in sleuf 1 liggen op rivierduinafzettingen die in sleuf 2 begrensd worden door een met komklei gevulde laagte. Anders dan de sporen in de rest van het onderzoeksgebied kan het vondstmateriaal uit de sleuven 1 en 2 eenduidig gedateerd worden in de 13e en 14e eeuw. Dat de middeleeuwse sporen niet direct gekoppeld zijn aan de rivierduinafzettingen blijkt uit het feit dat dezelfde afzettingen ook in de sleuven 3, 8 en 10 zijn aangetroffen, echter zonder de aanwezigheid van sporen uit de late middeleeuwen. De precieze aard van de sporen is nog onduidelijk. Wel is duidelijk dat zij waarschijnlijk gerelateerd kunnen worden aan bewoning in de 13e en/of 14e eeuw. Of met de sporen in sleuf 1 een nederzettingsterrein of slechts de periferie van een dergelijk terrein is aangetroffen is onduidelijk. De geringe vondstdichtheid zou mogelijk eerder op dit laatste kunnen duiden.</p><p>Vindplaats 2, gelegen in het westelijke deel van het onderzoeksgebied, met name in het deel rond de sleuven 4 tot en met 8 en in mindere mate de sleuven 3 en 9, wordt gekenmerkt door kuilen, greppels en ophogingslagen die vondstmateriaal bevatten uit uiteenlopende perioden van de late middeleeuwen tot in de 19e en 20e eeuw. Kenmerkend voor de sporen is de aanwezigheidvan fragmenten baksteen en mortel, hoewel dit niet voor alle sporen geldt. De sporen en recente verstoringen aangetroffen in het uiterst westelijke deel van het onderzoeksgebied, in sleuf 4, hangen samen met het woonhuis dat hier in de jaren ’50 van de 20e eeuw is gebouwd en recentelijk is afgebroken. Ter plaatse van het gehele (zuid)westelijke deel van het onderzoeksgebied bevond zich vanaf in ieder geval het begin van de 19e eeuw tot het begin van de 20e eeuw een erf, bestaande uit een boerderij vergezeld van meerdere bijgebouwen. Van deze bebouwing zijn geen directe sporen aangetroffen, maar wel kuilen en greppels die op grond van vondstmateriaal met name in de 18e en 19e eeuw gedateerd moeten worden.<br>In het zuidoostelijke deel van het onderzoeksgebied, rond sleuf 10, zijn weinig sporen en vondsten aangetroffen die wijzen op bewoning.<br>Als gekeken wordt naar de waardering is voor vindplaats 1 een score van 5 punten voor fysieke kwaliteit en een score van 7 punten voor inhoudelijke kwaliteit aanleiding om de vindplaats te behouden. Het advies van BAAC is dan ook om vindplaats 1 te beschermen middels behoud in situ en indien dit niet mogelijk is door behoud ex situ door middel van een opgraving. De te behouden vindplaats is circa 2000 m2 groot en ligt ten noorden van sleuf 1 en lijkt aan de zuidzijde te worden begrensd door de laagte in sleuf 2. Indien op deze locaties bodemverstorende activiteiten zullen plaatsvinden, zal hieraan voorafgaand archeologisch onderzoek plaats dienen te vinden.</p><p>Vindplaats 2 scoort weliswaar hoog op conservering en ensemblewaarde maar de verwachting is dat nader onderzoek weinig aanvullende informatie zal opleveren. Het advies van BAAC is dan ook om vindplaats 2 niet te beschermen en dit deel van het onderzoeksgebied vrij te geven.</p>