De Romeinse weg tussen Cuijk en Katwijk aan de Maas, Quo Vadis, waar loopt gij heen…

Sinds de negentiende eeuw zijn grote delen van de Romeinse weg tussen Nijmegen en Tongeren ontdekt. Historicus Cornelis Hermans mag een van de belangrijkste ontdekkers genoemd worden. In het kielzog van Hermans hebben leden van de Werkgroep Archeologie Cuijk een aantal ontbrekende delen tussen Cuijk en Katwijk aan de Maas kunnen invullen. De gerapporteerde wegdeksamenstelling en diepte waarop de weg ligt was voor de Werkgroep voor Geofysische Meettechnieken in de
Archeologie aanleiding om een onderzoek uit te voeren naar de mogelijkheden voor het meten van dit soort wegen met behulp van bodemradar.
De meetresultaten overtroffen alle verwachtingen, niet in de laatste plaats te danken aan het zuivere bodemmateriaal dat de weg afdekt. Niet alleen werd de loop van het tracé helder zichtbaar gemaakt, maar ook konden de diepte, de afmetingen en de opbouw worden vastgesteld. Bovendien werden aan weerszijden van het wegdek structuren zichtbaar die mogelijk uit resten van bermgreppels of beschoeiingen bestaan. Bodemradar kan kennelijk succesvol ingezet worden voor het traceren van de Romeinse wegen die bestaan uit grindlagen afgedekt door zandige leemlagen. Uiteraard kunnen de diepte en de vochtigheidscondities van de bodem invloed hebben op de resultaten. Mogelijk kan hiermee het laatste deel van de Romeinse weg tot aan de Maasoever worden aangetoond.