ผลของโปรแกรมเสริมสร้างความหมายในชีวิตต่อภาวะซึมเศร้าของผู้สูงอายุในศูนย์พัฒนาการจัดสวัสดิการสังคมผู้สูงอายุ

การศึกษาในครั้งนี้เป็นการวิจัยกึ่งทดลอง เพื่อศึกษาผลของโปรแกรมเสริมสร้างความหมายในชีวิตต่อภาวะซึมเศร้าในผู้สูงอายุในศูนย์พัฒนาการจัดสวัสดิการสังคมผู้สูงอายุ กลุ่มตัวอย่างเป็นผู้สูงอายุที่อาศัยอยู่ในศูนย์พัฒนาการจัดสวัสดิการสังคมผู้สูงอายุ 2 แห่ง คัดเลือกกลุ่มตัวอย่างตามคุณสมบัติที่กำหนด จำนวน 60 คน แบ่งเป็นกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม กลุ่มละ 30 คน โดยกลุ่มทดลองเข้าร่วมโปรแกรมเสริมสร้างความหมายในชีวิต จำนวน 8 กิจกรรม สัปดาห์ละ 2 ครั้ง ๆ ละ 50 – 60 นาที ติดต่อกันจนครบ 4 สัปดาห์ และกลุ่มควบคุมได้รับการดูแลตามปกติ เก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบวัดความเศร้าในผู้สูงอายุของไทย (TGDS) ซึ่งมีค่าดัชนีความตรงตามเนื้อหา (CVI) เท่ากับ 1.0 และความเที่ยงโดยค่าคูเดอร์ริชาร์ดสัน 20 (KR-20) เท่ากับ .71 วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนาและสถิติทดสอบค่าที (t-test) ผลการวิจัยพบว่า 1) ค่าเฉลี่ยคะแนนภาวะซึมเศร้าของกลุ่มทดลองที่ได้รับโปรแกรมเสริมสร้างความหมายในชีวิต หลังการทดลอง (M = 1.37, SD = 1.54) ต่ำกว่าก่อนการทดลอง (M = 3.8, SD = 3.18) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (t = 4.85, p < .05) และ 2) ผลต่างค่าเฉลี่ยคะแนนภาวะซึมเศร้าของกลุ่มทดลองก่อนและหลังการได้รับโปรแกรมเสริมสร้างความหมายในชีวิต (????1̅̅̅ = 2.43, SD = 2.75) สูงกว่ากลุ่มควบคุมที่ได้รับการดูแลตามปกติ (????2̅̅̅ = .30, SD = 2.93) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (t = 2.44, p < .05) การศึกษาในครั้งนี้แสดงให้เห็นว่าโปรแกรมเสริมสร้างความหมายในชีวิตสามารถลดภาวะซึมเศร้าของผู้สูงอายุในศูนย์พัฒนาการจัดสวัสดิการสังคมผู้สูงอายุได้