2017010901 Utrecht Utrecht Park Zonnenburg

<p>Bureau voor Archeologie heeft een inventariserend veldonderzoek in de vorm van boringen uitgevoerd voor graafwerkzaamheden aan de Park Zonnenburg te Utrecht. De ingreep bestaat uit een sleuf van circa 80 m lang, 60 cm breed en 100 cm diep. Daarnaast worden enkele putten en kolken aangelegd. Het totale verstoringsoppervlak bedraagt meer dan 50 m2.De vraagstelling van het onderzoek luidt: hoe kan rekening gehouden worden met eventuele archeologische waarden bij de voorgenomen ontwikkeling? Het onderzoek is uitgevoerd in overeenstemming met de richtlijnen van de KNA, protocol 4003. Het plangebied ligt in het Utrechts-Gelders zandgebied. Sinds het Neolithicum heeft zich een beddinggordel in het plangebied gevormd. Hierop kunnen archeologische resten aanwezig. Het plangebied bevindt zich tevens in de historische kern van Utrecht, in het bijzonder in het gebied waar het Servaasklooster zich heeft bevonden. In het plangebied zijn vier boringen geplaatst tot maximaal 155 cm-mv. Hierbij zijn in één boorprofiel mogelijk ongeroerde natuurlijke sedimenten aangetroffen; het betreft oeverafzettingen tussen 90 cm-mv (264 cm NAP) en 120 cm-mv (234 cm NAP). De rest van het bodemprofiel bestaat hoofdzakelijk uit zandige humeuze kalkrijke klei met antropogene bijmengingen. Deze bijmengingen bestaan hoofdzakelijk uit fragmenten baksteen. Daarnaast zijn een fragment natuursteen (leisteen; bouwmateriaal); schelpfragmenten en houtskoolspikkels gevonden. De textuur is heterogeen; het geeft een sterk omgewerkte indruk. De omgewerkte laag is 90 tot 155 cm dik. Een van de boringen (boring 1) stuitte op 30 cm-mv op baksteenresten en is daarna enkele meters verplaatst. Twee boringen zijn geëindigd op een harde laag op 110 cm-mv (boring 2) en 120 cm-mv (boring 3). De aanwezigheid van het omgewerkte pakket kan worden verklaard uit de grondwerkzaamheden die sinds de Middeleeuwen op de locatie hebben plaatsgevonden, zoals de bouw van het klooster en de vestingwerken, vervolgens de gefaseerde sloop van het klooster, de sloop van de vestingmuren en de aanleg van het Zocherpark. De baksteenfragmenten en het stuiten van de boringen zijn een aanwijzing dat eventuele funderingsresten nog in de ondergrond aanwezig kunnen zijn. Aanbevolen wordt om de aanwezigheid en waarde van archeologische resten nader te bepalen door middel van een proefsleuvenonderzoek. Indien dit om praktische redenen niet mogelijk is, wordt aanbevolen de civiele graafwerkzaamheden te combineren met het nadere archeologisch onderzoek. In termen van KNA 4.0 is dit een “Opgraving – variant archeologische begeleiding”.</p>