Archeologisch bureau- en verkennend veldonderzoek door middel van boringen Dorpstraat-Baarlosestraat (ong.) te Maasbree (gemeente Peel en Maas)

De onderzoekslocatie ligt volgens de Archeologische Maatregelenkaart van de gemeente Peel en Maas in de zone Waarde-archeologie 3 (Overige AMK-terreinen en historische bewoningskernen). Op basis van de omliggende geomorfologische eenheden en de reliëfkaart ligt het plangebied zeer waarschijnlijk op de overgang van een hooggelegen dekzandrug naar een droogdal. De flanken van de dekzandruggen langs een voormalig watervoerend dal zullen ideale bewoningslocaties voor jager-verzamelaars zijn geweest. Vanwege de ideale landschappelijke ligging wordt een hoge verwachting toegekend voor vindplaatsen uit het laat-paleolithicum tot en met het mesolithicum. De ligging op de flank van een dekzandrug zal voor latere landbouwende samenlevingen ook een aantrekkelijke vestigingsplaats zijn geweest. Bekende vindplaatsen uit de late prehistorie en Romeinse tijd liggen op de flanken en top van de dekzandrug die ook binnen het plangebied kan worden verwacht. Voor het plangebied geldt daarom een hoge verwachting voor zowel nederzettingsresten uit de periode neolithicum tot en met de ijzertijd als voor nederzettingsresten uit de Romeinse tijd en de vroege middeleeuwen. Het plangebied ligt aan de Dorpstraat en de Baarlosestraat in de historische kern van Maasbree. Het noordelijk deelgebied is op de Tranchotkaart (1803-1820) en het kadastraal minuutplan (1811-1832) bebouwd met een woning aan de oostrand van de historische kern. Deze bebouwing is tussen 1900 en 1950 gesloopt. Sindsdien is deelgebied noord onbebouwd. In het zuidelijk deelgebied is sinds 1850 en 1956 bebouwing aanwezig. Vanwege de ligging aan het historisch bewoningslint van Maasbree kunnen er historische funderingen binnen beide deelgebieden worden aangetroffen. Ook is de verwachting dat er nog erfstructuren als bijgebouwen en/of waterputten aanwezig zijn. Op basis van deze gegevens geldt voor het plangebied een hoge verwachting voor de periode late middeleeuwen en nieuwe tijd. Op basis van het verkennend veldonderzoek middels boringen kan worden gesteld dat de bodemopbouw binnen het plangebied bestaat uit een AC-bodemprofiel. De bodem binnen het zuidelijk deelgebied is tot circa 80 centimeter in de C-horizont (archeologisch niveau) verstoord. Een dergelijke verstoring is van dermate grootte, dat de kans op intacte archeologische resten en ondiepe sporen uit de periode laat-paleolithicum – late middeleeuwen laag wordt geacht. Op basis hiervan wordt voor het zuidelijk deelgebied de verwachting voor het neolithicum – late middeleeuwen bijgesteld van hoog naar laag. Echter, gezien de ligging in de historische kern van Maasbree kan in het zuidelijk deelgebied niet uitgesloten worden dat er historische bebouwing aanwezig was, al dan niet bestaande uit bijgebouwen (schuur, stal) van de omringende bebouwing. In het noordelijk deelgebied kunnen, op basis van de historische kaarten, resten van historische bebouwing aanwezig zijn. Op basis hiervan blijft de hoge verwachting voor de periode nieuwe tijd gehandhaafd. Een veldonderzoek middels boringen is geen geschikte methode voor het opsporen van dieper ingegraven heterogeen verdeelde sporen, zoals muren en funderingsresten. Om deze redenen wordt voor beide deelgebieden een vervolgonderzoek noodzakelijk geacht. Dit vervolgonderzoek vindt bij voorkeur in de vorm van een proefsleuvenonderzoek plaats. De resultaten van dit onderzoek zijn getoetst door de bevoegde overheid (gemeente Peel en Maas) en akkoord bevonden.