Plangebied Roerstreek Zuid, gemeente Roermond; een inventariserend archeologisch onderzoek, waarderende fase: proefsleuven.

<p>In opdracht van Regionale Economische Ontwikkeling Midden-Limburg (REO)<br>heeft RAAP Archeologisch Adviesbureau van 19 september t/m 16 oktober 2003<br>een archeologisch proefsleuvenonderzoek uitgevoerd in plangebied Roerstreek<br>Zuid, gemeente Roermond. Het plangebied maakt deel uit van bedrijventerrein<br>Keulse Baan-zuid. Het proefsleuvenonderzoek diende te worden uitgevoerd omdat<br>realisatie van de geplande bouw van een Aldi-distributiecentrum zou leiden tot<br>vernietiging van archeologische resten. Deze resten waren aangetoond tijdens<br>eerdere archeologische onderzoeken in en nabij het plangebied. </p><p>Doel van het proefsleuvenonderzoek was vast te stellen wat de kwaliteit (gaafheid en conservering), omvang, aard en datering van de archeologische grondsporen en resten in het plangebied is.</p><p>Uit eerdere onderzoeken blijkt dat het plangebied in een regio ligt die rijk is aan<br>archeologische vindplaatsen uit alle archeologische hoofdperioden. De complextypen variëren van resten uit de Oude Steentijd en nederzettingen uit de Nieuwe Steentijd (Michelsbergcultuur) tot een vermoedelijk prehistorisch urnenveld en een Romeinse weg. In het plangebied zelf lag één grote vindplaats. Aan de randen van het plangebied werden waarschijnlijk drie andere grote vindplaatsen aangesneden. Alle grote vindplaatsen in en grenzend aan het plangebied (Rensink, 1997: RORO5, RORO7, RORO9 en RORO12) zijn enkele jaren geleden door middel van proefsleuven onderzocht. Daarbij zijn op RORO5, RORO9 en RORO12 verdere aanwijzingen gevonden dat het vindplaatsen uit de Michelsbergcultuur betreft. Van deze vindplaatsen ligt alleen RORO 9 in het plangebied; de overige vindplaatsen<br>bevinden zich (geheel) buiten het plangebied.</p><p>Tijdens het veldonderzoek zijn 27 proefsleuven in het plangebied aangelegd. In<br>totaal is daarbij een oppervlakte van circa 11.000 m² onderzocht. Op de vindplaats<br>RORO9 zijn daarbij drie grote materiaalclusters aangetroffen. Het betreft twee<br>aardewerkclusters op de top en de flank van een grote zandrug en een cluster<br>van vuursteen- en aardewerkmateriaal aan de voet van dezelfde rug. De clusters<br>liggen dan ook in elkaars verlengde op dezelfde zandrug. De clusters dateren uit<br>het Midden Neolithicum, ofwel uit de Michelsbergcultuur ofwel uit de Stein-groep.<br>Vooralsnog kunnen de aardewerkclusters en het gemengde cluster – met de nodige<br>voorzichtigheid – het beste als het restant van een kortstondig bewoonde plek<br>worden geïnterpreteerd. Op het derde cluster hebben verschillende huishoudelijke<br>activiteiten, zoals huid- en/of houtbewerking en mogelijk graanverwerking plaatsgevonden. Mogelijk heeft hier een eenvoudige constructie gestaan (bijvoorbeeld<br>een tent). De archeologische gaafheid van de drie clusters is, getuige de bodem-<br>opbouw en vondstverspreiding, relatief hoog. Naast de drie clusters zijn op<br>diverse plaatsen in het plangebied fragmenten van gepolijste vuurstenen bijlen<br>aangetroffen. Deze bijlen werden gebruikt om in deze periode op kleine schaal<br>het oerbos te kappen en er tijdelijke akkertjes in aan te leggen. Wanneer dergelijke akkertjes waren uitgeput, werd een nieuw stuk bos gekapt. Daarnaast zijn een losse pijlspits uit de Midden Steentijd en een kleine concentratie scherven uit<br>de IJzertijd gevonden. Dit duidt alleen op een extensief gebruik van het gebied<br>in deze periode. Ook in de Romeinse tijd en Middeleeuwen is het plangebied<br>alleen extensief gebruikt.</p><p>Uit het veldonderzoek blijkt dat de eerdere begrenzing van de vindplaatsen te ruim<br>was, maar dat binnen de begrenzingen wel materiaalclusters aanwezig waren. Om<br>de uiteindelijke locatie van de clusters op te sporen, was een intensief onderzoek<br>door middel van proefsleuven vereist. Aanbevolen wordt om bij de verdere ontwikkeling van het bedrijventerrein op de grote vindplaatsen RORO1, RORO2, RORO3, RORO5 en RORO7 een inventariserend archeologisch onderzoek, waarderende fase (proefsleuven) uit te laten voeren. Dergelijk vervolgonderzoek is noodzakelijk om<br>de kwaliteit, samenstelling, aard, omvang, diepteligging en datering van deze<br>vindplaatsen beter te bepalen. Pas op basis van deze gegevens kan de waarde van<br>de vindplaatsen goed worden bepaald en kan een gerichte afweging met betrekking tot besluitvorming worden genomen. Op het te ontwikkelen bedrijventerrein<br>Keulse Baan-zuid ligt een cluster vindplaatsen uit het Midden Neolithicum, die<br>op zichzelf al te veel archeologische informatie herbergt om zonder gedegen<br>onderzoek verloren te laten gaan.</p>