Opgraving, variant begeleiding ter plaatse van Emmerwolderweg te Ten Boer, gemeente Groningen (GR)

<p>Uit het archeologische onderzoek in het AMK-terrein 5606, een laatmiddeleeuwse huiswierde, blijkt dat de laatmiddeleeuwse bewoning waarschijnlijk minimaal vier fasen omvat. Deze fasen dateren globaal tussen de 11e en de 13e eeuw. De oudste fase, fase 1, bestaat uit twee sloten -waaronder een ringsloot- en uit een greppel. Deze sporen zijn allemaal in de natuurlijke kwelderwalafzettingen ingegraven en zijn afgedekt door latere wierdelagen. Waarschijnlijk vond een deel van deze vroegste bewoning rechtstreeks op de kwelderwal plaats en hoort de ringsloot bij het begin van de wierde(ophoging). In de daaropvolgende fase, fase 2, wordt het bewoningsterrein verder opgehoogd en ook uitgebreid. Tot fase 3 behoren een sloot en een waterput, S13. Deze sporen zijn door een groot deel van de wierde-lagen uit fase 2 heen gegraven en worden alleen afgedekt door het bovenste pakket wierde-lagen. De laatste laatmiddeleeuwse fase, fase 4, bestaat uit het bovenste pakket wierdelagen. Tot slot is er nog een nieuwetijdse bewoningsfase binnen het onderzoeksgebied aanwezig. Deze bestaat uit de laat-nieuwetijdse bebouwing van het voormalige tolhuis (eind 19e en begin 20e eeuw). Tussen de laatmiddeleeuwse en de laat-nieuwetijdse bewoning lijkt het onderzoeksgebied in gebruik te zijn geweest als bouwland.</p><p>Naast draaischijfaardewerk, bouwkeramiek, dierlijk bot, glas, metaal en natuursteen zijn meer dan 300 scherven kogelpotaardewerk verzameld, vooral uit de ringsloot (n=203). Het kogelpotaardewerk kan niet heel nauwkeurig gedateerd worden, het gros valt tussen 900 en 1300. Een aantal randfragmenten kogelpotaardewerk kan deze globale datering iets meer toespitsen op een bepaalde periode.</p><p>Aanleiding van het archeologische onderzoek was de aanleg van een schoonwaterriool door het AMK-terrein. Uit het onderzoek blijkt dat de archeologische sporen, lagen en vondsten binnen het AMK-terrein bijzonder goed bewaard zijn gebleven. Om de resterende archeologische resten goed te kunnen beschermen wordt aanbevolen ofwel geen toekomstige bodemingrepen in het AMK-terrein uit te voeren ofwel deze tot een minimum te beperken en altijd in combinatie met uitgebreid archeologisch onderzoek uit te voeren.</p>