Ring Utrecht A27/A12 Archeologisch onderzoek A27/A12 Ring Utrecht

<p>In opdracht van Rijkswaterstaat hebben de onderzoeks- en adviesbureaus BAAC bv en RAAP bv in juni en juli 2017 een archeologisch nventariserend veldonderzoek met behulp van boringen (verkennende en karterende fase) uitgevoerd ten behoeve van het project A27/A12 Ring Utrecht.<br>Het project A27/A12 Ring Utrecht betreft de reconstructie van de A27, A28 en A12 rond Utrecht. De grondroerende werkzaamheden die met het project samenhangen zullen verstoring van de bodem veroorzaken.<br>Hierbij bestaat een gerede kans dat eventueel aanwezige archeologische waarden verstoord of vernietigd worden.</p><p>Om meer inzicht te krijgen in de aanwezigheid van archeologische waarden binnen het plangebied is in het kader van het OTB/MER (Ontwerp Tracé Besluit/ Milieu Effect Rapportage) een archeologisch bureauonderzoek uitgevoerd. Op basis van het bureauonderzoek zijn 18 locaties aangewezen, die in aanmerking kwamen voor een vervolgonderzoek door middel van verkennende en mogelijk karterende boringen. Het ruimtebeslag en ook de zones waarbinnen straks grondroerende werkzaamheden zullen plaatsvinden, zijn in het TB (tracébesluit) op een aantal plaatsen veranderd ten opzicht van het OTB. Dat betekent dat ook de grenzen van de archeologische onderzoekslocaties ten opzichte van het OTB en het archeologisch bureauonderzoek in het kader van de milieueffectrapportage dienden te worden geactualiseerd. </p><p>Het verkennend - en karterend booronderzoek in het tracé van de A27/A12 Ring Utrecht heeft laten zien dat hier inderdaad sprake is van een gevarieerd en rijk archeologische landschap. Ondanks de ligging direct langs de snelweg en de aanwezigheid van veel kabels en leidingen in de ondergrond bleken grote delen van de oorspronkelijke bodem nog intact of deels intact bewaard te zijn gebleven.</p><p>Illustratief hiervoor is het feit dat het onderzoek in totaal 15 vindplaatsen heeft opgeleverd. Bij het vaststellen van de vindplaatsen is uitgegaan van de volgendedefinitie: Een locatie waar tijdens het bureauonderzoek en/of verkennend dan wel karterend onderzoek minimaal één, maar bij voorkeur meerdere primaire archeologische indicatoren (aanwijzingen) zijn aangetoond.</p><p>Als primaire, of liever gezegd harde aanwijzingen, voor archeologische resten zijn beschouwd: aardewerk, verbrand botmateriaal, glas, fosfaat, verbrande leem en bewerkt (vuur)steen. Maar ook bebouwing op oude kaarten geldt als concrete aanwijzing voor archeologische resten. In het geval dat door het detailniveau of de nauwkeurigheid van een de oude kaart niet met zekerheid kan worden vastgesteld of deze bebouwing binnen het TB ligt geldt dit als een minder concrete aanwijzing voor een vindplaats binnen het tracé.</p><p>Secundaire, of zachte, indicatoren kunnen samenhangen met een vindplaats maar zijn minder harde aanwijzingen. Het kan hierbij gaan om Archeologisch inventariserend veldonderzoek, verkennende en karterende fase 136 houtskool, onbverbrande botresten, spikkels puin, maar ook de aanwezigheid van een intact afgedekte goed ontwikkelde bodem.</p>