Resten uit het Mesolithicum, IJzertijd-Romeinse Tijd en de Nieuwe Tijd: een archeologische noodopgraving aan de Middegaal, gemeente Veghel en gemeente Bernheze (N.-Br.)

Onderzoek bedraagt een noodopgraving, waarbij de vindplaats wel in kaart wordt gebracht maar er geen verdere verstoring plaatsvindt (niet couperen e.d.). De vindplaats is bij toeval aangetroffen en wordt na documentatie beschermd.Dankzij de verschillende archeologische onderzoeken is veel bekend geworden over het archeologische bodemarchief op de onderzoekslocatie. Het landgebruik op de onderzoekslocatie heeft globaal in vijf fases plaatsgevonden:1 Grote verstoring, 20e eeuws2 Greppelsysteem en een groot spoor, Late Middeleeuwen/vroege Nieuwe Tijd3 Nederzetting, Romeinse Tijd4 Vlechtwerk, Bronstijd/IJzertijd5 Vuursteenvindplaats, MesolithicumIn de twintigste eeuw is een groot gedeelte van de onderzoekslocatie verstoord.Mogelijk had dit te maken met zand- of oerwinning (Stokkel 2007). In de Late Middeleeuwen of vroege Nieuwe Tijd zijn twee activiteiten aangetoond. Ten eerst is het land opgedeeld in percelen door middel van een greppelsysteem en ten tweede is er in ieder geval een grote kuil gegraven, mogelijk zelfs een waterput. Een aantal vondsten duidt erop dat de activiteiten uit deze periode met scheepvaart te associeeren zijn. In de Romeinse Tijd zijn gedurende twee eeuwen activiteiten geweest op de onderzoekslocatie. Deze bestonden uit een nederzetting, mogelijk een hutkom, spiekers en greppels. Aanwijzingen voor een nederzetting uit deze periode waren ook naar voren gekomen tijdens het vooronderzoek. Ook kwam uit het vooronderzoek naar voren dat er een Bronstijd/IJzertijd nederzetting op of in de omgeving van de onderzoekslocatie aanwezig moet zijn geweest. De vondst van een stuk vlechtwerk in een verspoelde context lag hieraan ten grondslag. Hoewel er vaker vuursteen is aangetroffen in de omgeving van de onderzoekslocatie, is bij de noodopgraving pas duidelijk geworden dat hier een mesolithisch basiskamp heeft gelegen. Hoewel de context van het vuursteen in de meeste gevallen secundair was, zijn er voldoende aanwijzingen dat deze vindplaats nog intact is. Na afloop van het onderzoek zijn alle sporen afgedekt alsmede het deel wat niet onderzocht is maar wel potentie heeft om archeologische waarden te herbergen. Zo blijft de vindplaats beschermd zoals de Wet op de Archeologische Monumentenzorg beoogd.