Een archeologische opgraving aan de Brouwerijstraat te Oostkapelle, gemeente Veere

<p>Tijdens het archeologisch veldonderzoek werden in totaal werden twee werkputten gegraven, centraal op het terrein. Hierbij werden minstens twee kringvormige greppels en een aantal grondsporen gevonden. De verschillende sporen kunnen toegeschreven worden aan agrarische activiteiten aan de rand van het dorp Oostkapelle. De cirkelvormige greppels zijn zeer waarschijnlijk resten van hooimijten. Soortgelijke structuren met eenzelfde interpretatie zijn ondermeer gevonden bij Serooskerke tijdens de aanleg van de rondweg N57 en in Hulst aan de Absdaalseweg. De paalkuiltjes behoorden waarschijnlijk tot een hekwerk of een soortgelijke constructie. Het terrein heeft dus in zeker de late-Middeleeuwen een agrarische functie gehad. Eerst als weiland, later als akkerland. </p><p>De akkerlaag die de archeologische sporen afdekt bevat vondstmateriaal dat te dateren is in de late 13e-14e eeuw. De aangetroffen archeologische sporen bevinden zich in de top van de kreekrug. Het materiaal in deze sporen is ruwweg te dateren tussen de 10e en 13e eeuw, met hoofdaccent op de 12e eeuw. Op basis van de oversnijdingen van sporen kan een beperkte aanscherping gemaakt worden binnen deze ruime periode. Aangezien het vondstmateriaal in de sporen tot dezelfde categorieën behoort, is het echter moeilijk vast te stellen welke daadwerkelijke tijdspanne er tussen het aanleggen van de diverse structuren zit. Zo lijken de recentste Middeleeuwse sporen een reeks kuilen en een dubbele rij parallelle paalgaten van een mogelijk hekwerk te zijn, mogelijk uit de 13e eeuw. De twee hooimijten zijn iets ouder (12e-13e eeuw), waarbij de ene (S6) de andere oversnijdt (S12). Spoor 6 zal dus iets jonger zijn dan spoor 12. De daadwerkelijke tijd tussen de twee structuren zal vermoedelijk beperkt zijn geweest. De oudste sporen zijn enkele kleine greppeltjes die nog onder het niveau van de hooimijten gevonden werden (S12 in WP 2 en S13 in WP 1). Het vondstmateriaal in deze sporen verschilt echter nauwelijks van dat van de jongere sporen.</p><p>De archeologische sporen zijn vrij ondiep bewaard gebleven en op verschillende plekken verstoord door latere ingravingen. Het noordoostelijke deel van het plangebied lijkt ook door een sanering tot minstens 1,00-1,50m afgegraven te zijn geweest (vastgesteld in testboringen). Ter hoogte van de funderingen van de voormalige schuur is de bodem tot minstens 0,50m onder de top van de kreekrug verstoord.</p>