แนวทางการจัดเก็บภาษีมูลค่าเพิ่มจากธุรกรรมสินทรัพย์ดิจิทัลในประเทศไทย

ภาษีมูลค่าเพิ่มเป็นภาษีที่จัดเก็บจากการบริโภคเป็นการดำเนินกิจกรรมทางเศรษฐกิจในเชิงธุรกิจจากการขายสินค้าหรือให้บริการทั่วไปซึ่งต่างจากลักษณะของธุรกรรมสินทรัพย์ดิจิทัลที่มีวัตถุประสงค์ที่ใช้เป็นสื่อกลางในการแลกเปลี่ยนหรือการนำสินทรัพย์ดิจิทัลมาใช้เพื่อการลงทุน ทำให้สินทรัพย์ดิจิทัลไม่ได้มีลักษณะเป็นสินค้าหรือบริการที่ควรอยู่ในระบบภาษีมูลค่าเพิ่ม การที่ประเทศไทยกำหนดให้สินทรัพย์ดิจิทัลเป็นบริการ ตามประมวลรัษฎากร มาตรา 77/1(10) ส่งผลให้เกิดปัญหาเกี่ยวกับการเก็บภาษีมูลค่าเพิ่มจากสินทรัพย์ดิจิทัลที่ไม่เป็นไปตามหลักกิจกรรมทางเศรษฐกิจและเกิดปัญหาภาระทางภาษีของธุรกรรมการแลกเปลี่ยนสินทรัพย์ดิจิทัลที่กระทำในศูนย์ซื้อขายหรือนอกศูนย์ซื้อขายแลกเปลี่ยนสินทรัพย์ดิจิทัล ในเรื่องการหักภาษีซื้อ ภาษีขาย การออกใบกำกับภาษี ซึ่งขัดกับหลักการจัดเก็บภาษีมูลค่าเพิ่มและขัดต่อหลักการจัดเก็บภาษีอากรที่ดี อีกทั้ง มาตรการการให้สิทธิประโยชน์ในการยกเว้นภาษีมูลค่าเพิ่ม ยังก่อให้เกิดความไม่เป็นธรรมและความไม่แน่นอนในการจัดเก็บภาษีมูลค่าเพิ่ม โดยจากการศึกษากฎหมายต่างประเทศ พบว่า ประเทศสิงคโปร์และประเทศออสเตรเลีย ได้ยกเว้นการจัดเก็บภาษีมูลค่าเพิ่มจากธุรกรรมที่เกี่ยวข้องกับสินทรัพย์ดิจิทัลซึ่งมาตรการการจัดเก็บภาษีมูลค่าเพิ่มจากธุรกรรมสินทรัพย์ดิจิทัลของทั้งสองประเทศนั้นมีความสอดคล้องกับหลักการดำเนินกิจกรรมทางเศรษฐกิจของภาษีมูลค่าเพิ่มและสามารถนำแนวทางของทั้งสองประเทศมาปรับปรุงในการจัดเก็บภาษีมูลค่าเพิ่ม เพื่อให้สอดคล้องกับธุรกรรมสินทรัพย์ดิจิทัลของประเทศไทยได้