Çalışan-Yönetici Ego Durumu Uyumsuzluğunun Lider-Üye Etkileşimi, Örgütsel Çatışma ve Çalışan Öznel İyi Oluşuyla İlişkileri

Transaksiyonel Analiz Teorisi, bir kişinin ömür boyu süregelen öznel deneyimleri ve davranışlarının ego durumlarını belirlediğini ve ego durumlarının da sırasıyla, Ebeveyn, Yetişkin ve Çocuk ego durumlarından oluşan kişiliklerini şekillendirdiğini savunur. Bu çalışmanın amacı, çalışan-yönetici ego durumu uyumsuzluğunun çalışan-yönetici ilişki kalitesi (lider-üye değişimi ve çalışan-yönetici çatışması) ve çalışanın öznel iyi oluşu (iş tatmini, olumlu duygulanım ve iş yerinde olumsuz duygulanım) ile ilişkisini araştırmaktır. Bu amaçla, bir devlet üniversitesinde çalışan 53 yönetici ve 213 astından anketler yoluyla veri toplanmıştır. En sık görülen baskın ego durumları hem yöneticiler hem de çalışanlar için, Bakım Veren Ebeveyn ve Yetişkin ego durumlarıdır. Korelasyon analizi, kadın çalışanların erkek çalışanlara kıyasla Bakım Veren Ebeveyn ego durumunda daha yüksek olma eğiliminde olduğunu, erkek çalışanların ise Eleştirel Ebeveyn ve Asi Çocuk ego durumlarında daha yüksek olma eğiliminde olduğunu göstermiştir. Regresyon temelli analizler, tüm ego durumları arasında, Yetişkin ego durumunun çalışan ve yönetici arasındaki uyumsuzluğunun tüm bağımlı değişkenleri tutarlı bir şekilde yordadığını ortaya koymuştur. Çalışan ve yönetici ego durumu uyumsuzluğu lider-üye değişimi, iş memnuniyeti ve iş yerinde olumlu duygulanımı düşürürken, çalışan-yönetici çatışmasını ve iş yerinde olumsuz duygulanımı artırmaktadır.