Drongelen, Eindsestraat 12 Gemeente Aalburg (NB)

<p>De opgraving aan de Eindsestraat 12 in Drongelen (N-B) vond plaats in juni 2017. Tijdens het onderzoek zijn drie werkputten gedocumenteerd. In werkput 1 bevinden zich alle 37 sporen van de opgraving, verdeeld over twee vlakken. In vlak 1 zijn 21 dierbegravingen, drie kuilen, een perceleringsgreppel en een uitbraaksleuf aangetroffen. In vlak 2 werden mogelijke middeleeuwse greppels (eventueel diergangen), een mogelijk paalspoor, een kuil, een uitbraaksleuf, natuurlijke en recente verstoringen gevonden. De dierbegravingen bevinden zich in het westelijke deel van werkput 1, terwijl de greppels, het mogelijke paalspoor en natuurlijke verstoringen zich enkel in het oostelijk deel van werkput 1 bevinden. Werkput 2 bevatte een voormalige ligboxenstal, die op voorhand van de opgraving al gesloopt was en waarbij het gehele vlak al tot 1,30 m -Mv was afgegraven. De grond was erg uitgedroogd en eventueel aanwezige sporen in het vlak konden niet meer worden gedocumenteerd. Werkput 3 ten zuiden van werkput 1 en 2 bevond zich ter hoogte van een voormalige geul en bevatte op wat recente verstoringen na, zoals een betonnen put, geen archeologische restanten. Het vondstmateriaal kan verdeeld worden in dierlijk bot, aardewerk (zowel handgevormd als gedraaid) en bouwmateriaal. Het dierlijk bot is afkomstig uit dierbegravingen die zich in de oeverafzettingen (spoor 2000) bevinden. Het aardewerk komt ook uit spoor 2000, maar ook uit spoor 1, 7, 10 (= spoor 2000), 12 en 33. Het handgevormde aardewerk omvat fragmenten van kogelpot en is gedateerd in de 8e - 14e eeuw (Middeleeuwen). Het gedraaide aardewerk is onderverdeeld in grijsbakkend (13e en 14e eeuw) en roodbakkend aardewerk (13e - 15e eeuw), Badorf- en Pingsdorf-aardewerk. Badorfaardewerk wordt gedateerd tussen 750 - 900 na Chr. en Pingsdorf-aardewerk in de 10e - 13e eeuw. Al het aardewerk stamt daarmee uit de Middeleeuwen. Aan de hand van de bodemopbouw in werkput 1 kan gezegd worden dat de huidige boerderij in het hart ligt van een meander. De stroom van het riviersysteem veranderde, waarbij de bedding droog kwam te liggen. Er is dus sprake geweest van een kronkelwaardafsnijding, waarbij de meander verland is geraakt. Beddingzand werd in de meander afgezet met een afnemende stroomsnelheid. De richting van het verlandingsproces is in het profiel waar te nemen. De schuingelaagdheid van het beddingzand, dat stroomribbeltjes bevat, wijst erop dat het proces richting het zuidoosten naar de binnenbocht van de meander heeft plaatsgevonden. Op het beddingzand zijn vervolgens oeverwalafzettingen afgezet. De terp (zoals aangegeven op de bodemkaart in bijlage 8) heeft dus een natuurlijke oorsprong en kan eventueel antropogeen opgehoogd zijn, alhoewel er geen fasen in de oeverwalafzettingen zijn te onderscheiden. De Dussen stroomgordel, waarop het plangebied zich bevindt, was actief tussen 2980 - 1760 jaar geleden (zie bijlage 10). Dat houdt in dat er archeologische resten van na die periode aanwezig kunnen zijn (vanaf de Laat-Romeinse tijd). Op basis van de aangetroffen aardewerkscherven kan gezegd worden dat de oeverwal in en rondom het plangebied vanaf de Middeleeuwen bewoond is geweest. In werkput 3 is de bodemopbouw anders, vanwege de ligging in een geul. De diverse bodemlagen hebben dan ook enkel te maken met verschillende geulafzettingen.</p>