Hoofdweg 8 te Froombosch (gem. Midden-Groningen)

<p>Froombosch ligt op een zandrug die zuidwest - noordoost is georiënteerd en volgens de geomorfologische kaart ten oosten van deze dekzandrug (code 2M51) in een vlakte van ten dele verspoeld dekzand (code 2M53) ligt. Het plangebied ligt in het veenkoloniale gebied rondom Hoogezand en Sappemeer. Ongeveer 350 jaar geleden zijn hier de systematische verveningen uitgevoerd. Op de bodemkaart ligt het plangebied in een moerige podzolgrond met een humushoudende zanddek en moerige tussenlaag (code zWp). In de verdere omgeving van het onderzoeksgebied zijn locaties met bewoningssporen uit de steentijd aangetroffen o.a. vondsten uit het Laat-Paleolithicum en Mesolithicum. Vanaf het Neolithicum raakt het gebied vervolgens overdekt met veen. De hoger gelegen dekzandruggen waarschijnlijk als laatst. Hier is vervolgens tot in de Middeleeuwen geen bewoning meer mogelijk. Op de dekzandrug tussen Siddeburen en Kolham waarop ook Froombosch ligt is in de Late Middeleeuwen – vanaf het begin van de 12e eeuw – een lintvormige serie wegdorpen te midden van het veenlandschap ontstaan. Het dorp Froombosch vormde het meest westelijke deel van het kerspel Slochteren en wordt voor het eerst vermeld in 1503 als Sloechterholt. Op de kadastrale kaart van 1811-1832 staat al een woning aangegeven in het plangebied op dezelfde locatie als waar deze nu staat. Het betreft hier perceel 548, een woning met erf in het bezit van Willum Roemke Tamminga. Het plangebied heeft een hoge verwachting op het aantreffen van archeologische resten uit het Laat-Paleolithicum – Neolithicum en Late Middeleeuwen – Nieuwe tijd. Vanaf het Neolithicum raakt het gebied overdekt met veen. Bewoning is hier dan niet meer mogelijk. Vanaf de Late Middeleeuwen wordt het gebied ontgonnen en is bewoning weer mogelijk. Conform het advies in § 2.7 zijn 6 boringen in het plangebied gezet met een 7 cm Edelmanboor. Daarnaast is één extra boring gezet omdat boring 2 niet kon worden doorgezet tot in de natuurlijke ondergrond. De inhoud van de boringen is onderzocht op de aanwezigheid van archeologische indicatoren zoals houtskool, vuursteen en aardewerk. De bodemopbouw in het plangebied bestaat uit tuinaarde op een verstoorde zandlaag op dekzand. In boring 3 is in het dekzand een podzolbodem waargenomen. Daarnaast is in enkele boring een afdekkende veenlaag herkend. Tijdens het veldonderzoek zijn geen aanwijzingen aangetroffen voor de aanwezigheid van archeologische resten. Ter hoogte van boring 3 wordt niet gegraven hier is geen archeologisch vervolgonderzoek nodig. Ter hoogte van de verrommelde zandlaag worden wel archeologische resten behorende bij huidige bebouwing en voorgangers van de huidige bebouwing in het plangebied verwacht. Het plangebied is gekarakteriseerd als een historische, boerderijplaats. Resten van deze boerderijplaats met voorgangers van de huidige boerderij kunnen in het plangebied voorkomen. De archeologische verwachting voor de periode Middeleeuwen - Nieuwe tijd is dan ook hoog. Indien archeologische resten voorkomen dan kunnen deze verstoord raken door de plannen. Op basis van het bureau- en booronderzoek is ter plaatse van de huidige bebouwing een hoge verwachting op het aantreffen van archeologische resten binnen het plangebied vastgesteld vanaf de Middeleeuwen. Geadviseerd wordt dan ook om binnen het plangebied een vervolgonderzoek door middel van een opgraving (variant archeologische begeleiding) uit te voeren.</p>