การจัดเก็บภาษีที่ดินและสิ่งปลูกสร้าง: ศึกษากรณีพื้นที่พิเศษเพื่อการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืนเชิงนิเวศทางธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม

ภาษีที่ดินและสิ่งปลูกสร้างเป็นภาษีที่มีวัตถุประสงค์เพื่อนำมาใช้บำรุงท้องถิ่นที่ที่ดินและสิ่งปลูกสร้างนั้น ๆ ตั้งอยู่ มีเจตนารมณ์ที่จะกระตุ้นให้เกิดการใช้ประโยชน์ในที่ดิน โดยให้เจ้าของที่ดินพัฒนาที่ดินที่ถูกทิ้งไว้ว่างเปล่ามาใช้ประโยชน์ในลักษณะต่าง ๆ เพื่อสร้างมูลค่าเพิ่มทางเศรษฐกิจ พื้นที่พิเศษเพื่อการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืนเป็นพื้นที่ที่ตั้งขึ้นตามพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งองค์การบริหารการพัฒนาพื้นที่พิเศษเพื่อการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน (องค์การมหาชน) พ.ศ. 2546 มีวัตถุประสงค์เพื่อจัดการการท่องเที่ยวเพื่อความจำเป็นทางเศรษฐกิจ สังคม วัฒนธรรม และสุนทรียภาพ โดยคำนึงถึงการใช้ทรัพยากรที่มีคุณค่าอย่างสมเหตุสมผล และสามารถรักษาเอกลักษณ์ของธรรมชาติ วัฒนธรรม เพื่อการใช้ประโยชน์อย่างยั่งยืน มีความสัมพันธ์กับชุมชนในท้องถิ่นอย่างเป็นระบบ และมีแบบแผนแน่นอนเหมาะสมกับท้องถิ่นนั้น ๆ ซึ่งพื้นที่คุ้งบางกะเจ้ามีทรัพยากรทางธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม พัฒนาการทางโบราณคดีและประวัติศาสตร์ มรดกทางวัฒนธรรม และวัฒนธรรมแห่งวิถีชีวิต ซึ่งถือเป็นองค์ประกอบที่สอดคล้องกันจนสามารถได้รับการประกาศให้เป็นพื้นที่พิเศษเพื่อการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืนได้ ซึ่งปัจจัยหลักของคุ้งบางกะเจ้านั้นอยู่ที่ทรัพยากรทางธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมอันเนื่องมาจากการถูกเรียกว่า “ปอดของกรุงเทพ” จึงได้ประกาศเป็นพื้นที่พิเศษเพื่อการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืนคุ้งบางกะเจ้า ปัญหาที่เกิดขึ้น คือ การให้สิทธิประโยชน์ทางภาษีในพื้นที่พิเศษเพื่อการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืนเชิงนิเวศทางธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม และ ปัญหาความขัดกันของจุดมุ่งหมายระหว่างการเก็บภาษีที่ดินและสิ่งปลูกสร้างกับพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งองค์การบริหารการพัฒนาพื้นที่พิเศษเพื่อการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน (องค์การมหาชน) พ.ศ. 2546 ที่ภาษีที่ดินและสิ่งปลูกสร้างมีเจตนารมณ์ที่จะกระตุ้นให้เกิดการใช้ประโยชน์ในที่ดิน แต่การเป็นพื้นที่พิเศษเพื่อการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืนต้องการให้รักษาไว้ซึ่งเอกลักษณ์ของธรรมชาติ วัฒนธรรม เพื่อการใช้ประโยชน์อย่างยั่งยืน ดังนั้น การค้นคว้าอิสระฉบับนี้จึงมุ่งเน้นในการค้นคว้าหาแนวทางการให้สิทธิประโยชน์ทางภาษีจากการลดหย่อนภาษีที่ดินและสิ่งปลูกสร้างหรือการยกเว้นภาษีที่ดินและสิ่งปลูกสร้างให้กับพื้นที่พิเศษเพื่อการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืนเชิงนิเวศทางธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม โดยอาศัยพระราชบัญญัติภาษีที่ดินและสิ่งปลูกสร้าง พ.ศ. 2562 ซึ่งเป็นกฎหมายที่มีอยู่แล้วในการแก้ไขปัญหา