Poststraat 2, Bunschoten-Spakenburg (gemeente Bunschoten)

<p>ADC ArcheoProjecten heeft in oktober en november 2016 een bureauonderzoek uitgevoerd naar de archeologische waarde van de locatie Poststraat 2 in Bunschoten-Spakenburg, gemeente Bunschoten. De aanleiding van het onderzoek is de voorgenomen woningbouw op de locatie.<br>Op basis van het bureauonderzoek is een gespecificeerde verwachting opgesteld. Hieruit volgt dat het plangebied landschappelijk gezien in het Eemland gelegen is. De diepere ondergrond van dit gebied bestaat uit dekzand (Laagpakket van Wierden, Formatie van Boxtel). In de top van deze afzettingen, die in de omgeving van het plangebied op 4 m –mv (circa 2,55 m –NAP) is vastgesteld, moet rekening worden gehouden met archeologische resten uit de periode Laat-Paleolithicum t/m Mesolithicum. Indien aanwezig zullen zij hoofdzakelijk uit vuursteenstrooiingen bestaan.<br>Behalve resten uit de periode Laat-Paleolithicum t/m Mesolithicum zijn in theorie ook resten uit het Neolithicum en de (Vroege) Bronstijd aan te treffen. Indien aanwezig zullen deze zich manifesteren als grondsporen en vondstlagen en kunnen door afdekking met een tot circa 3 m dik veenpakket goed geconserveerd zijn. Hierbij moet worden opgemerkt dat de prehistorische resten hoofdzakelijk op dekzandruggen of –koppen worden aangetroffen. De relatief beperkte gegevens over de ondergrond van Bunschoten, onder meer verkregen tijdens de aanleg van een rioleringssleuf vanaf de Dorpsstraat in westelijke richting, geven geen aanknopingspunten voor de aanwezigheid van een zandrug. De kans op de aanwezigheid van prehistorische resten in de ondergrond van het plangebied wordt derhalve zeer klein geacht.<br>Vanwege de vernatting van het landschap en de daarmee samenhangende veenvorming alsook overstromingen vanuit de Zuiderzee worden geen archeologische resten uit de periode tot aan de laatmiddeleeuwse ontginningen en stedelijke ontwikkeling van Bunschoten verwacht. In de Late Middeleeuwen werd het gebied gefaseerd vanaf de rivier de Eem ontgonnen. Mogelijk fungeerde de ten westen van het plangebied gelegen Dorpsstraat als tweede ontginningsbasis. Vast staat dat de bewoning zich in de loop der tijd naar deze as verplaatste. Na de stadsrechtverlening tussen 1336 en 1355 werden de boerderijen vanwege het overstromingsgevaar geconcentreerd langs deze as.<br>Het binnen de omwalling omsloten gebied werd verdeeld middels een rechthoekig patroon van straten, de zogenoemde burgwalletjes. Hierbij ontstonden hoogstwaarschijnlijk ook de voorlopers van de huidige Poststraat en Schoolstraat. Van verstedelijking was echter geen sprake. Op basis van oude kaarten moet worden aangenomen dat het plangebied tot het begin van de tweede helft van de 20e eeuw onbebouwd was en een agrarisch grondgebruik had. In de ondergrond van het plangebied worden daarom geen resten van bebouwing verwacht. Wel kunnen stadsafval- en ophogingslagen met allerlei vondstmateriaal (zoals aardewerk, baksteen, dierlijk bot enz.) aanwezig zijn. Verder zijn mogelijk sporen gerelateerd aan de burgwalletjes aan te treffen, bijvoorbeeld in de vorm van een greppel.</p>