Ermelo, Putterweg 2 Ermelo, Plangebied Putterweg 2

<p>In opdracht van het Veluws ontwerpburo heeft het onderzoeks- en adviesbureau BAAC bv een archeologisch bureauonderzoek en inventariserend veldonderzoek met behulp van boringen (verkennende fase) uitgevoerd in het plangebied Putterweg 2 te Ermelo.</p><p>Uit het bureauonderzoek blijkt dat het plangebied deel uit maakt van de oude dorpskern van Ermelo, waarvan de eerste vermelding dateert uit 855. Het plangebied lag in ieder geval in het begin van de negentiende eeuw op de rand van een erf, waarbij zich in het noordelijke deel schuren bevonden en het zuidelijke deel in gebruik was als bouwland. In en rond het plangebied zijn ook daadwerkelijk een groot aantal archeologische waarden aangetroffen, die wijzen op bewoning in de periode vroege middeleeuwen-C tot en met de nieuwe tijd. Er zijn ook vondsten gedaan die dateren uit de late bronstijd tot en met de Romeinse tijd. Vanaf de late middeleeuwen is men begonnen de akkers te bemesten met een mengsel van plaggen en stalmest. Hierdoor, en door nederzettingsafval, is langzamerhand een plaggendek ontstaan met over het algemeen een dikte van 50 cm of meer en raakte het oorspronkelijke bodemprofiel, en dus mogelijk aanwezige archeologische sporen, tegen bodemverstoringen beschermd. Ondanks het beschermende plaggendek zal het plangebied plaatselijk, als gevolg van de bebouwing uit de tweede helft van de twintigste eeuw, verstoord zijn geraakt. Deze verstoring is echter lokaal.</p><p>Op basis van deze gegevens wordt aan het plangebied een hoge verwachting toegekend voor archeologische waarden nederzettingsresten) uit de vroege middeleeuwen tot en met de nieuwe tijd. Voor archeologische waarden (nederzettingen, grafvelden, e.d.) uit het neolithicum tot en met de Romeinse tijd geldt een middelhoge verwachting. Gezien de verwachte verstoring als gevolg van het eeuwenlange gebruik als nederzettingsterrein, wordt aan onverstoorde vuursteenvindplaatsen (laatpaleolithicum tot en met het neolithicum) een lage verwachting toegekend.</p><p>Uit het veldonderzoek blijkt dat in het plangebied inderdaad een sterk antropogeen beïnvloede bodem aanwezig is met archeologische indicatoren uit de vroege middeleeuwen C tot en met de late middeleeuwen. Op basis van deze vondsten en de bodemopbouw is geconcludeerd dat zich in het plangebied vermoedelijk een archeologische vindplaats (nederzetting) uit de periode vanaf de vroege middeleeuwen C bevindt. Ook de aanwezigheid van oudere archeologische resten is niet uit te sluiten, hoewel deze waarschijnlijk door latere archeologische sporen verstoord zullen zijn geraakt. De recente verstoring lijkt zich te beperken tot de bovengrond en de archeologische vindplaats niet te beïnvloeden. Gezien de zeer hoge verwachting en de diepte en omvang van de geplande verstoring wordt geadviseerd om een proefsleuvenonderzoek uit te voeren om de archeologische verwachting te toetsen en aan te vullen.</p>