การจัดการความเสี่ยงกองทุนคุ้มครองเด็กจังหวัดของสำนักงานพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์จังหวัด

การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 3 ประการ ได้แก่ ประการที่หนึ่ง เพื่อศึกษาระดับ การปฏิบัติการจัดการความเสี่ยงของการดำเนินงานกองทุนคุ้มครองเด็กจังหวัด ประการที่สอง เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างความตระหนักในการจัดการความเสี่ยงกับระดับการปฏิบัติ ในการจัดการความเสี่ยงของผู้ดำเนินงานกองทุนคุ้มครองเด็กจังหวัด และประการที่สาม เพื่อศึกษาปัจจัยส่วนบุคคลที่ส่งผลต่อความแตกต่างของระดับการปฏิบัติในการจัดการความเสี่ยงการดำเนินงานกองทุนคุ้มครองเด็กจังหวัด ของสำนักงานพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์จังหวัด เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ (Quantitative Research) โดยใช้วิธีการวิจัยเชิงสำรวจ (Survey Research) เก็บข้อมูลโดยใช้แบบสอบถามปลายปิดเป็นเครื่องมือในการเก็บรวบรวมข้อมูล จากกลุ่มตัวอย่างซึ่งเป็น ผู้ดำเนินงานกองทุนคุ้มครองเด็กจังหวัด ของสำนักงานพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์จังหวัด จำนวน 210 คน สำหรับสถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล คือ สถิติเชิงพรรณนา (Descriptive Statistic) ได้แก่ การแจกแจงความถี่ (Frequency) ร้อยละ (Percentage) ค่าเฉลี่ย (Mean) ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (Standard Deviation) และสถิติเชิงอนุมาน (Inferential Statistic) ได้แก่ t-test, F-test (ANOVA) และ Correlation ผลการศึกษาพบว่า ผู้ดำเนินงานกองทุนคุ้มครองเด็กจังหวัด ของสำนักงานพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์จังหวัด มีระดับการปฏิบัติในการจัดการความเสี่ยงการดำเนินงานกองทุนคุ้มครองเด็กจังหวัด อยู่ในระดับมากที่สุด มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 4.27 โดยความสัมพันธ์ระหว่าง ความตระหนักในการจัดการความเสี่ยงกับระดับการปฏิบัติในการจัดการความเสี่ยงมีความสัมพันธ์ ในระดับค่อนข้างสูง ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์เท่ากับ 0.634 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ที่ระดับ 0.05 สำหรับการศึกษาปัจจัยส่วนบุคลที่ส่งผลต่อการปฏิบัติในการจัดการความเสี่ยงการดำเนินงานกองทุนคุ้มครองเด็กจังหวัด ไม่พบปัจจัยส่วนบุคคลที่ส่งผลต่อความแตกต่างของระดับการปฏิบัติในการจัดการ ความเสี่ยงการดำเนินงานกองทุนคุ้มครองเด็กจังหวัด อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ที่ระดับ 0.05ทั้งนี้ เพื่อให้การจัดการความเสี่ยงการดำเนินงานกองทุนคุ้มครองเด็กจังหวัด เป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพสูงสุดหน่วยงานผู้รับผิดชอบควรมีการติดตามและประเมินผลการดำเนินงานตามแผนบริหารความเสี่ยง โดยการนำเทคโนโลยีหรือระบบมาใช้ในการกำกับ/ติดตามประเมินผลอย่างสม่ำเสมอ พร้อมทั้งมีข้อเสนอแนะให้แก่ผู้ดำเนินงานกองทุนคุ้มครองเด็กทราบทุกสิ้นปีงบประมาณ เพื่อให้เกิดการปรับปรุงงานในปีต่อไป