Archeologisch bureauonderzoek Inventariserend Veldonderzoek, verkennende en karterende fase Sloterweg 992-994, Amsterdam Gemeente Amsterdam

IDDS Archeologie heeft in maart 2023 een archeologisch bureauonderzoek en een inventariserend veldonderzoek (IVO), verkennende en karterende fase, uitgevoerd aan de Sloterweg 992-994 in Amsterdam, gemeente Amsterdam. De doel- en vraagstelling van het bureauonderzoek is het opstellen van een gespecificeerde archeologische verwachting voor het plangebied. Met het inventariserend veldonderzoek wordt deze verwachting getoetst en zo nodig aangevuld. Tevens wordt het terrein systematisch onderzocht op de aanwezigheid van archeologische resten. Uit het bureauonderzoek blijkt dat het plangebied is gelegen op een ontgonnen veenvlakte binnen het westelijk veengebied. Het gebied is gelegen aan de Sloterweg, een ontginningsas die al op kaartmateriaal uit 1612 voorkomt en waarvan bekend is dat er al in de 11e eeuw op terpen gebouwd werd. Op basis hiervan kan er binnen het plangebied een archeologisch niveau voorkomen in de top van het nog aanwezige Hollandveen, wat in ander onderzoek uit de omgeving voorkomt vanaf -2,25 en -3,34 m NAP. De resten uit dit niveau kunnen dateren vanaf de 11e eeuw, toen de veenontginning begon en zullen naar verwachting behoren tot bewoningssporen, resten van de veenontginningen en de middeleeuwse waterhuishouding en bestaan uit huisplattegronden, muurresten, terplichamen (historische ophoogpakketten) zoals ook aangetroffen aan de Sloterweg 842, greppels, aardewerk, bot, glas, metaal, natuursteen en keramisch bouwmateriaal. In het bijzonder is er een hoge verwachting voor resten van de historische boerderij ‘Meerzigt’, welke tenminste uit de 19e eeuw stamt en mogelijk nog ouder is. Deze resten worden verwacht vanaf het maaiveld in een (historisch) ophoogpakket. Verder komen er binnen het plangebied mogelijk restanten voor van de fundering van de Banpaal/mijlpaal van Sloten uit 1544, die in de 17e eeuw verplaatst is. Uit het veldonderzoek blijkt dat onder het huidige bebouwde deel van het plangebied waarschijnlijk nog de funderingen en andere resten voorkomen van de boerderij die hier tussen de 16e-17e en 20e eeuw heeft gestaan. De aangetroffen archeologische indicatoren kunnen mogelijk (deels) uit de 16e eeuw dateren. Voor oudere resten zijn geen aanwijzingen aangetroffen. Dit deel van het plangebied heeft daarom een hoge archeologische verwachting voor resten uit de Nieuwe tijd en deze resten komen voor vanaf een diepte van minimaal 50 cm -mv. Het oostelijke deel van het plangebied heeft een lage archeologische verwachting omdat hier het veen direct aan het maaiveld voorkomt. Op basis van de resultaten van het inventariserend veldonderzoek adviseert IDDS Archeologie om vervolgonderzoek uit te laten voeren in het gebied met een hoge verwachting. Voor het gebied met een lage archeologische verwachting adviseert IDDS Archeologie dat aanvullend archeologisch onderzoek niet noodzakelijk is. Aanvullend archeologisch onderzoek in het westelijke deel van het plangebied wordt geadviseerd bij alle geplande ingrepen, zowel de sloop van de ondergrondse delen van de bestaande gebouwen als bij de graafwerkzaamheden voor de nieuwbouw en het aanleggen van kabels en leidingen.